27.07.09
Reyndi að horfa á þátt Rúv um Evrópusambandið um daginn. Mér leið eins og ég væri að læra fyrir próf svo ég hætti að nenna að glápa á þetta.

26.07.09
Ég er ekki frá því að mig hafi dreymt Ingólf Margeirsson í nótt. Hann var mjög brúnn. Árbæjarsafnið er frábær staður. Fullt af gamla tímanum og dýrum á beit. Stæðilegur ferhyrndur hrútur, Hrútsi Hrútspungur, fór á kostum og át njóla sem óður væri úr höndum okkar. Ef þú ert eitthvað að vesenast með hvað á að gera með fjölskyldunni í dag þá mæli ég með Árbæjarsafni. 
---
Póstkortagerð er ekki eins öflug og hún var. Ég hef því ákveðið að leggja mitt af mörkum og búa til nokkur póstkort. Hér kemur það fyrsta:

---
Raunir ælupokasafnara eru all nokkrar. Þeir eru leiðir yfir hnignandi metnaði flugfélaga. Icelandair eru t.d. bara með ómerkta hvíta poka í vélunum, ekki lengur fagurbláa poka með blómamynd. Einn helsti ælupokasafnarinn er Rune sem er með öfluga síðu. Hann er órólegur vegna metnaðarleysisins. Sýnum því metnað - flottari ælupoka!
---

Tom Zé - Todos os olhos
Tom Zé - Mã
Tom Zé er stórfenglegur brasilískur snillingur. Hann spilar út-úr-frumlega sömbu með djúpspökum textum (geri ég ráð fyrir, ég kann ekki portúgölsku). Hann braust úr þögn þegar David Byrne tók hann upp á "arma sína" og gaf út á Luaka Bop merkinu. Á "best of" plötu sem Byrne gaf út voru aðallega lög af plötunum Todos os olhos frá 1973 og Estudando o samba frá 1975. Lögin að ofan eru þaðan. Bæði fyrir og eftir þessar plötur hefur Tom Zé dælt út djúsí dóti. Það er gaman að hlusta á hann. Það gefur fersk hugrenningatengsl.

24.07.09
Eins og komið hefur fram er Dagbjartur Kjörís-drengurinn í ár og á plaggötum út um allan bæ og í sjónvarpinu. Í gær var því farin delúx einkatúr/fjölskylduferð um verksmiðju Kjöríss í Hveragerði. Kjörís er fjölskyldufyrirtæki og er í dag rekið af börnum mjólkurfræðingsins Hafsteins sem stofnaði það 1969, þeim Valdimar framkvæmdastjóra og Guðrúnu markaðsstjóra. Það var magnað að hitta fólk sem hugsar meira um ís en ég. Kjörís stendur ágætlega þrátt fyrir hrun, enda myndi ég halda að fólk fái sér áfram ís þótt það sé smá kreppa. Fyrirtækið fór heldur ekkert á neitt góðærisflipp þrátt fyrir ýmis gylliboð og sameiningartilboð. Það hefði verið lítið mál að skafa þetta fyrirtæki að innan eins og öll hin og hirða arð af íssölu næstu 10 ára fyrirfram. Kjörís er rekið af mikilli sparsemi og nýtni í anda gamalla gilda og engu er hent ef ekki má endurnýta eða gera við. Ekkert rugl, sem sé. Guðrún leiddi okkur ísfólkið í allan sannleikann um ísframleiðsluna. Verið var að búa til græna frostpinna og súkkulaðimjúkís í dollu. Þetta er voða beisik. Ísinn er lagaður í stórum pottum og svo liggja rör um húsið þar sem ísinn streymir. Græni frostpinninn fer í síló og ægilegt færiband formar og súkkulaðihúðar. Hér er Guðrún að sýna Kjörísdrengnum Dagbjarti hvernig grænir frostpinnar verða til:

Og svo fékk litli systir að taka gæðatékk. Hún gaf frospinnanum A+

Mjúkísinn í dollu er þó ekki færibandaframleiddur heldur er bara rör á miðju gólfi sem nýlagaður ísinn streymir út um. Þar við situr starfsmaður með dollur og fyllir af ís á miklum hraða. Ég myndi fara yfirum úr stressi ef ég ynni "á rörinu". Það kæmu eflaust íshrúgur fyrir neðan hjá mér á hverjum degi. Ég fæ örugglega martröð um þetta bráðlega sem verður eins og í Chaplinmynd. Guðrún leyfði okkur að smakka ísinn beint úr rörinu og ég held að það sé einhver besti ís sem ég hef smakkað á ævinni, enda átti eftir að gaddfrysta hann. Svona "beint úr beljunni" ku ísinn ferskastur. Vá! 

Hér er verið að skoða ísa fortíðar en það eru ýmsir sigrar og bömmerar á leiðinni einsog gengur. Kjörís er innflutningsaðili Ben & Jerrys, sem hefur ekki verið til síðan í hruni. Valdimar framkvæmdastjóri taldi þó líklegt að B&J yrði fluttur aftur inn með haustinu enda eru margir aðdáendur sem bíða í ofvæni. Ég sagði að það væri allt í lagi þó þetta yrði dýrt, fólk hefði skilning á að gengið er í tómu rugli. Þetta hefur reyndar gengið eftir því innfluttan Daim-topp þarf að selja á 500 kall plús og fólk er ekkert svo að setja það svo fyrir sig. Auðvitað vorum við svo leyst út með íslager og því held ég að verðlaunagreinin Frægir sem voru feitir í S&H í gær og blastaði mér á forsíðunni eigi ekki við rök að styðjast mikið lengur. Nema ég taki bara helmingi betur á í ræktinni á móti. Déskotans vesen alltaf!
---
Í kvöld líkur 16-liða keppninni í Popppunkti þegar Árstíðir og múm takast á í æsandi spennuleik. Bæði böndin eru með snarferskar plötur á takteinum og í tilefni dagsins er ekki úr vegi að tappa aðeins af rörinu.

múm - Sing along
Sing along to songs you don't know er frábær ný plata frá múm (útg í ágúst) og miklu poppaðri en fyrri plötur. Boðið er upp á mun einfaldari hljóðheim en áður og búið að leggja brakinu og brestunum að mestu. Mjög góður fílingur í gangi og fullt af gæðalögum.

Árstíðir - Látum okkur sjá
Fyrsta plata Árstíða er fagmannleg og fornpoppuð, iðagræn af afslöppunarpoppi. Símon og Garfunkel og Magnús og Jóhann snúast í hringi (ekki í gröfum sínum þó). Ég sé fyrir mér nuddbekk og reykelsi.
---
Meira plögg, meira plögg:

Cosmic Call - Cold hands
Rokkbandið Cosmic Call frá Akranesi er að halda útgáfutónleika á Sódómu Reykjavík í kvöld kl. 21.00. Who knew og sykur sjá um
upphitun. Brjáluðu stuði er lofað. Platan er 7 laga og þessi velslípaði slagari er fyrsta lagið á henni. Cosmic Call verða einnig á Rás 2 upp úr kl. 11 á eftir.

23.07.09

Ég var beðinn um að segja frá því að stærðfræðiformúlumúsóbandið sem vann MT í fyrra, Agent Fresco, er á Sódómu í kvöld. Einnig koma fram síðrokkararnir í For a Minor Reflection og hin angurværa rökkurpoppsveit Rökkurró. Það er glænýtt viðburðakompaní Ókídókí sem sér um að bóka og það kostar einn skitinn 500 kall inn. Þú getur sem sé farið átta sinnum á þessa tónleika frekar en í Bláa lónið!
---
Skemmtilegir draumar í nótt. Ég í enskum strandbæ eitthvað að flækjast og skemmta mér í alla nótt með einhverju liði. Mér sýnist þetta hafa verið á Cornwall. Kannski í St. Ives eða Newquay. Eða kannski Port Isaac, sem er þar sem Doc Martin þættirnir voru teknir upp (bærinn var þá kallaður Portwenn). Yfir draumnum hljómaði hið lokkandi lag Cat Stevens í flutningi Tremeloes, Here comes my baby. Já, mínir draumar eru með sándtrakki.
---
Eitt af því fyrsta sem kom á alnetið var flökkusagnasíðan Snopes. Þar er leitast við að finna sannleikann. Síðan er enn í góðu formi þótt hún lúkki smá eins og það sé ennþá 1996. Í tilefni afmæli tunglgöngunar var ég tékka á því hvort þetta væri satt að Neil Armstrong hefði sagt Good luck mr. Gorsky í lok sinnar frægu ræðu um eitt lítið skref o.s.frv. Þar átti hann að hafa verið að tala um nágranna sinn og möguleika hans til totts frá eiginkonu sinni sem átti að hafa sagt: Þú færð tott þegar strákurinn í næsta húsi (Neil) gengur á tunglinu. Því miður er þessi saga uppspuni. Annað sem ég skoðaði er hvort líkið af Walt Disney sé fryst. Það er líka bull. Annað kóktengt: Rauði feiti jólasveininn var ekki fundinn upp af Coca Cola! 
---
Annað sem ég man eftir að hafa skoðað mikið á frumdögum alnetsins er stafa/orðabrenglara-síðan á Wordsmith.org. Þar kemur ýmislegt skondið og heví djúpt í ljós, t.d. að ef maður ruglar "Iceland best" kemur út "Bad lice nest". 
---
Ég hef ekkert mikið nennt að tuða um Icesave, enda er það orð eiginlega í banni í mínum heimi. Smá um það í Bakþanka dagsins þó.

22.07.09
Ég fæ unaðshroll af því að hugsa til verðlagsins í Bláa lóninu. Lónið hefur oft borið á góma hinnar síöflugu og sjálfrænu Okursíðu og það er ekki að undra, þau eru alveg met í okrinu þar. Mér dettur ekki í hug að fara þarna og ég færi sjaldan eða aldrei þótt það kostaði það sama og í sund. Þetta er bara ekki það merkilegt. Maður er með þýsk rassgöt í fésinu í sturtu, yfirleitt engin sápa í dúnkunum, bjánalegar læsingar á klefunum, hlandvolgt þarna oní og maður er dögum saman að ná þessari slepjulegu leðju af sér. En verðið já. Síðasta sumar fóru lónarar að tengja verðið hjá sér við evru og miðuðu við 20 evrur á haus. Verðið hefur sveiflast þetta frá 3200 í 3600. Þetta hefur þeim ekki þótt nógu mikið okur því nú sé ég hér að þeir hafa hækkað verðið upp í 23 evrur, eða sem sé 4000 kall á haus oní. Fjögur þúsund kall í Bláa lónið!!! Þetta er náttúrlega alveg sprenghlægilegt!
---
Bjargvættur húsmæðranna Sullenberger er kominn með nafn á nýju búðina – Smartkaup. Smartkaup! Dáldið korní svo ekki sé meira sagt. Miklu betri nöfn hefðu t.d. verið Töffver, Kúlkaup, Lekkerttorg eða Gasalega búðin. Ég mun auðvitað mæta galvaskur í Smartkaup þegar þar að kemur, enda sé ég fyrir að mér að vegna tengsla Jóns við Bandaríkin verði boðið upp á bæði rótarbjór og kremgos. Það er þó alls ekki hægt að segja að það sé einhver kreppa í rótarbjórnum. Allt flæðandi í A&W í Hagkaupum og í Klinkinu fengust á tímabili tvær tegundir, IBC og Superchill. Kallinn í Klinkinu segir mér að rótarbjórinn hafi rokið út á nó tæm og von sé á nýjum gámi í lok ágúst. 
---
Ég átta mig á því núna hversu lík fyrirbæri það eru, popparar að röfla umða hvað þeir séu að meikaða í útlöndum og peningakallar að röfla umða hvað þeir séu að meikaða í útlöndum. Viðskiptakálfar átu upp röflið eins og dægurmálasíður éta upp röflið. Í ríkukallabransanum er þó engin Björk, Sigur Rós, múm eða Gusgus. Bara Shooting blanks. 

21.07.09
Snúinn frá bakarofninum á Costa Blanca. Þetta var þrekraun. 38°C held ég að mælirinn hafi sýnt mest. Maður hékk mest inni hjá tengdapabba í El Galan á stuttbuxunum og faðmaði loftkælinguna. Oftar en ekki étandi brakandi fersk kirsuber. Mér sýnist ég hafa étið 3 kíló af kirsuberjum á einni viku. Kirsuberin á Spáni eru glæný og kosta sirka 500 kall kílóið (miklu minna auðvitað af krónan væri ekki svona fokkt). Þegar þetta fæst í Hagkaupum er helmingurinn ónýtur og kílóið á sirka 3000 kall. Bestu kirsuberin fékk ég á útimarkaði í San Miguel. Þau voru stærri en þessi í búðinni og sætari og safaríkari. Ég byrja að slefa við tilhugsunina. 
---
Það er vitanlega ekki saman að jafna, ávaxtadeildum á Spáni og hér. Þarna úti er maður umvafður LYKT af ávöxtum í ávaxtadeildinni enda mest af þessu lókal vara. Melónur og appelsínur frá Murcia og svona. Allt eitthvað svo ferskt og frábært. Kjöt og fiskborð eru líka spennandi. Í einhverri smá sjoppu kannski rosa fiskborð með fimm ferskum tegundum af misstórri rækju, smokkfiskur, kolkrabbi, undarlegustu tegundir af allskonar fiski, skeljar og dót. Ísland á að heita öflug fiskveiðiþjóð, en hér er oftast ekkert nema frosin flök í boði í svipað stórum búðum. Ég át einhvern fisk sem heitir panga sem mun vera að ryðja sér til rúms á borðum Evrópubúa. Gríðarlega góður eða "næstum því eins og kjúklingur". Át líka gegnheilt lífrænt ræktaðan kjúkling sem var með bragði, ekki svona pappakjúklingur eins og fæst í Bónus. Mjólkurafurðir á Spáni gefa íslenskum ekkert eftir nema síður sé. Var mikið í feitri jógúrt með hveitibragði (smakkaðist betur en það hljómar) og grískri jógúrt. Ísinn er þó betri hér.
---
En hitinn var yfirþyrmandi og ég læt mér þetta að kenningu verða. Það er glapræði að yfirgefa Ísló á tímabilinu maí - ágúst, hvað þá til svona örbylgjuofnalanda. Eini sénsinn til að vera úti við var að hanga á ströndinni. Þar fóru krakkarnir á kostum þakin sólarvörn nr. 30. Hér er sönnunargagn:

Þarna er fullt af fyrirtaks ströndum og það getur verið ágætt að hanga svona í sjónum og brjóta það upp með ísáti. Bara muna eftir áburðinum. Ég ætti að vita það, ef maður gleymir því er maður eins og karfi um ístruna. Tengdó á að auki forláta bát sem við skruppum til fiskja frá höfninni í Torreveija. Allskonar gúmmilaði kom á öngulinn. Nokkrir pínkulitlir, tveir stórir, hugsanlega makríll. Svo fékk Dagbjartur marhnút og var ægilega stoltur enda Miðjarðarðahafsmarhnútur ekkert til að skammast sín fyrir þótt hann færi uppíhræktur til hafs á ný.
---
Ég hékk alltof mikið yfir íslensku netsíðum þarna úti og skammast mín eiginlega frá því að segja frá því. Hvílíkt rugl að vera að lesa um ESB og Æseif þegar maður get bara staðið heiladofinn á kirsuberjabeit við loftkælinguna. Og ég sem nenni ekki einu sinni að kynna mér þessi draslhitamál að neinu viti fyrir utan að finnast eins og enn og aftur sé verið að lauma blautum bölli óréttlætis upp í sameiginlegt rassgat landsmanna. Ágætt líklegast að komast í Evrópusambandið en fúlt að enda uppi með djammskuldir Bjögólfs Thors og félaga, sérstaklega þar sem þetta lið allt leikur enn lausum hala í góðum djammfílingi eins og ekkert hafi í skorist. Það var hægt að láta tengdó æsa sig heil ósköp í bílnum við að tala um hrunið og það allt. Hann er eins og allir aðrir sem ég veit um: eru orðnir brjálaðir eftir smástund þegar talið berst að þessu og helvítis útrásarvíkingunum og æi æi ó ó ó. Þessa vikuna virðist „Werners-synir“ vera mestu ræflarnir og þetta eru nú alveg epic fail náungar sýnist mér. Með allt niðrum sig. En örugglega forríkir einhversstaðar étandi kobe í morgunmat drullusama um hvað er verið að væla um þá á Íslandi.
---
Ég hentist í tvær bækur: Indjánann e. Jón Gnarr og ævisögu KK eftir Einar Kárason. Báðar fínar, Jón kannski full endurtekningarsamur og of mikið að vorkenna sjálfum sér smábarninu (sem hann má kannski alveg). Ég vona samt innilega að Jón klári trílógíuna og komi sem fyrst með bók um unglingsárin. Einar er með fína og smúðrennandi yfirferð um feril KK, sem maður vissi minnst um. Mér tókst að auki að klára doðrantinn The Beatles e. Bob Spitz. Keypti The Hangover bútlegg á dvd af Kóreumanni, horfðum á hana, eða þann hluta sem náðist á band. Ekkert svo skemmtileg, allavega ekki bútleggurinn.
---
Þetta er varla Spánn þessi hverfi sem ég var mest í. Byggt á eyðimörk til að hýsa ellilífeyrisþega frá Vesturlöndum á ævikvöldinu. Svo kom snuðra á framkvæmdina vegna kreppunnar og því er mikið af tómum húsum eða hálfrisnum þarna, og mikið drasl út um allt. Ef maður hætti sér út mætti maður bara gamlingjum með handtöskubrúna maga undir flaktandi skyrtum eða tattúveraða ættingja þeirra frá Huddersfield eða krakkaskríl í heimsókn. Allir með gjammandi hundkvikindi onðe sæd auðvitað en flestir brosmildir og bjórlagðir. Sá og heyrði þar að auki í fullt af Íslendingum, þar af þremur léttum í þýsku draslbúðinni Aldi sem fannst mikið til koma að hitta "kallinn í sjónvarpinu".
---
Það besta við hverja utanlandsferð er að yfirgefa Íslandi og svo að koma heim. Maður er í endalausu love/hate sambandi við þetta blessaða pleis.

11.07.09
Nú keppast allir við að mæra Hótel Valhöll og sjá í brunanum myndlíkingu fyrir ástandi þjóðarinnar og é minn eini. Ísí á geðshræringunni. Valhöll fyrir mér er Gin og tónik og versta þynnka í heimi.
---
Sá Brüno. Það var viðbjóðslega gaman.

10.07.09

Að hugsa sér að þessi litli sé ég. Þarna í sumarfríi á Akureyri með Oddnýju systur, pabba og kettinum Bidda. Ég er líklega fimm að verða sex um haustið og þá er þetta 1971. Þetta er í garðinum hjá Sigga frænda í Munkaþverárstræti. Siggi tók myndir og allt endaði á slædsmyndum sem við fengum svo að horfa á á sýningartjaldi næsta sumar. Það var mikið vesen á kettinum Bidda. Fyrst átti að skilja hann eftir hjá Sigrúnu frænku á meðan við færum norður. Hann varð brjálaður, stóð upp á rönd á stól og vældi út um gluggann. Það varð að snúa við og sækja hann og taka hann með norður. Næsta sumar var hann tekinn með strax. Pabbi, sem á það til að mikla hlutina fyrir sér og fá kvíðakast yfir ólíklegustu hlutum, hafði miklar áhyggjur af kettinum í bílnum. Meðal þeirra atburða sem hann sá fyrir sér að gætu hent var að kötturinn myndi skríða undir bremsuna svo ekki væri hægt að bremsa og við myndum húrra niður af Öxnadalsheiði. 
---
Eins og sést á þessari mynd er ótrúlega fallegt alltaf á Akureyri á sumrin. Á veturna svo sem líka. Maður var í því að spila rommí við ömmu sína sem brjálaðist ef hún tapaði. Hékk oní saggafullum kjallara og las saggafull dagblöð fortíðar (brandarana). Svo spilaði maður fótbolta við sjálfan sig og húsvegg. Ef maður komst yfir pening fór hann umvörpum í fótboltamyndir og tyggjóplötuna sem fylgdi með. Einn af hápunktunum var þegar ég fékk 250 kall og keypti fótboltapakka fyrir það allt í Keabúðinni (nú Eymundsson) eða Amaro. Ábyggilega 10 pakkar og ég í paradís. Skipti ekki öllu þó Kevin Keegan væri hvergi að finna í pökkunum. Þeir eru alveg hættir að láta svona tyggjóplötur fylgja með illu heilli, en krakkar eru ennþá brjálaðir í þessar myndir. Svo hefur maður farið í búðina og séð allt sem var öðruvísi. Öðruvísi mjólkurafurðir og gos. Það var spennandi. Þarna smakkaði ég Morgan Cream Soda frá Sana, sem ég er búinn að vera með á heilanum síðan og gerði mig að gosfíkli. Ó, minningar... Ekkert nema minningar. Og ljósmyndir.
---
Lét loks verða af því að éta á búlgarska veitingastaðnum Balkanika á Vitastíg. Þetta er stórgerður matur fyrir skógarhöggsmenn og beljaka sem passaði fínt því ég var að drepast úr hungri. Át mig saddann af svína-Kepje eða Kjupje og grænmeti fyrir 1290. Fer þarna ábyggilega aftur enda er þetta nokkuð spennandi allt saman. Mikið af einhverju sem maður veit ekki hvað er og fullt af salati og súpu og stöffi. Allt í ósviknum austur-evrópskum fílingi, þjónustan fín og verðið hagstætt.

09.07.09

Það eru svaka lofthræðslugildrur þarna í Þórsmörk. Kattahryggir og svona kreisí stöff. Ég lá langt fram á kvöld að hugsa niðrí gilin og ímynda mér beinin brotna í bauk hefði ég dottið niður. Örugglega óþarfa panikk, ætli maður hefði ekki í mesta lagi bara fengið skeinur og mar. Stundum fer maður bara á rassgatinu niður. Ég er dáldið slappur í jafnvæginu eftir að klæðskiptingarnir fótbrutu mig um árið. Mér var nær að vera svona fullur. Ég er alveg til í að labba úr mér lifur og lungu, en frekar sný ég við en að tefla í tvísýnu. Eins og sést smá á þessari mynd er Þórsmörk eins og konfektkassi útlits, algjör snilld. Maður getur fyllt sig krafti bara með því að hugsa um pleisið og það að fá að snúa þangað aftur (þetta er svona næstum eins og eyjan í Lost). Þarna nennir maður ekki lengur að hugsa um peningavæl.
---
Áríðandi leiðrétting: Í Bakþanka dagsins er því haldið fram að engin fiskbúð sé á Akureyri. Þetta er alrangt. Þar opnaði nýlega fiskbúðin Heimur hafsins á Tryggvabraut 22. Þetta ku snilldarbúð og hún er á Facebook. Fyndið annars hvað maður hefur tilhneigingu til að segja fiskIbúð og fiskIbolla og svo framvegis. Ekki segir maður kjötibolla.
---
Það var sagt mér að plöggaðí að Gogoyoko er nú í loftinu. Hef ekki gefið síðunni nægilega mikinn tíma ennþá.
---
Þá var mér sagt að plögga þessu:

8.07.09

Í árdaga hrunsins talaði Vilhjálmur Bjarnason um sirka 30 manna hóp sem hefði komið Íslandi á kúpuna. Níu mánuðum síðar hefur lítið gerst í að draga þessa menn til ábyrgðar. Manstu ekki eftir þessu hugtaki - ábyrgð - þegar allt lék í lyndi? Maður var kannski að væla eitthvað yfir fréttum um gaura, miklu yngri en maður sjálfur, sem voru að fá það sama í laun á mánuði og maður var að slefa í fyrir alla starfsævina. Ef maður stundi upp: eh, er þetta nú ekki eitthvað óeðlilegt? var manni alltaf svarað með því að þessir gaurar bæru svo svakalega MIKLA ÁBYRGÐ. Eftir á hefur svo komið í ljós að ábyrgðin var lítil sem engin. Menn komust upp með það að segja að allt væri tipp topp og æðislegt fram á síðasta dag. Þegar spilaborgin fauk um koll kom í ljós að það var þjóðfélagið allt sem þurfti að koma og skeina þessu liði og bar í raun alla ábyrgðina. Eða snýst hrunið nokkuð um að 30 manns eru farnir á hausinn en allt annað er bara í góðum málum? Nei. Þjóðin öll hafði verið sett að veði fyrir ruglinu. 
---
Nú berast sögur af þrjátíumenningunum sem eru í anda þjóðsagna eða sögum af jólasveinum. Einhver sá lakkrískonfekti hent í einn í leikhúsi. Annar sá eldri mann hrækja á gangstétt fyrir framan annan. Þetta eru hressilegar sögur sem munu eflaust færast í vöxt nema hrunahópurinn forði sér úr landi fyrir fullt og allt eða geri siðbót, t.d. með því að skila hverri einustu krónu af þýfinu og ganga í Borgarahreyfinguna. Hér er t.d. ein svona saga í Pressunni (sem segir frá miklum skeggvexti). Fólk mun í vaxandi mæli vilja lesa svona sögur. Ég sé fyrir mér heila bók um afdrif hópsins. Bókin gæti skipst í tvo hluta þar sem niðurlægingarsögur yrðu seinni helmingurinn en sá fyrri sögur af ævintýralegri eyðslu og flottræfilshætti (af nógu er að taka). Bókin gæti heitið Í ábyrgð fyrir hruninu, eða eitthvað slíkt.
---
Þjóðfélagið er gegnumsýrt vegna þess að ruglið var látið viðgangast svo lengi. Allt ber að sama brunni. Öll fljót renna til hrunsins. Þar sem tveir koma saman verður fyrr en varir byrjað að tala um ástandið. Ég labbaði Fimmvörðuháls í fyrradag. Það var auðvitað frábært og Þórsmörk er enn flottasti staður í heimi. Í skálanum spurði vörðurinn hvort við værum ekkert í trússinu og hefðum látið senda nautasteik og rauðvín á undan okkur. Nei, er það nú ekki einum of 2007, sagði ég með minn harðfisk í poka. Þá kveiknaði á perunni hjá honum og hann sagði hrunamannasögu. „Heyrðu, það komu hérna tveir labbandi yfir Fimmvörðuháls um daginn, Lárus Welding og Þorsteinn í Kók. Þeir stóðu hérna við hliðið, eins og álfar út úr hól í stretsbuxum og mér fannst eins og þeir vildu ekkert láta sjá sig meðal fólks. Ég kallaði í þá, gaf þeim kaffi og þeir vildu nú bara komast að Seljalandsfossi. Þetta var seint og allar rútur náttúrlega farnar, en það var einn karl hérna á jeppa. Hann var svona 30 metra í burtu. Heyrðu, geturðu skutlað þessum, kalla ég til hans og hann kallar til baka: ókei, fyrir 3000 kall á mann. Svo labba þeir til hans og hann sér hverjir þetta eru. Þá segir hann: Nú, eru þetta þið? Þá eru það 10.000 kall á kjaft.“ 
Svo hlógu allir og einhver sagði með meðaumkun í röddinni: Æi, maður vorkennir þessum greyjum hálfpartinn. En samt ekki.
---
Svona eftir á að hyggja fólst því ábyrgðin kannski í því að menn sögðu sig úr samfélagi við annað fólk með því að þyggja yfirnáttúrulega há laun. Þegar allt er hrunið felst ábyrgðin í því að vera aðhlátursefni, hrákaskífa og holdveikisjúklingur. Var það þess virði?

05.07.09
Vinsældir og velgengni eru hjómið eitt! Alveg líður mér nákvæmlega eins núna og á sama tíma í fyrra þótt ég eigi bæði vinsælasta lag landsins og sjái um vinsælasta sjónvarpsþátt landsins. Ókei, ég er smá rogginn. Jæja þá, ekkert smá, heldur ógeðslega rogginn og brjálaður. Ég er að spá í að kaupa mér gulljakkaföt, tvo Range Róvera og láta græða á mig aukaskaufa.


---
Ég held ég muni aldrei nenna innhverfri íhugun. Til hvers að eyða dýrmætum tíma í að tæma hausinn á sér þegar hann tæmist hvort sem er í Draumalandi og í Dauðalandi? Frekar að fylla hann en tæma. Ég held ég hafi ekki nógu mikla ró í beinum til að nenna að sitja kjurr og þylja möntru inni í hausnum á mér. Jæja kannski seinna, ef ég akkúrat ekkert skárra að gera. Sem verður kannski aldrei... 
Þetta Masserassí rugl sem Lyncharinn var að boða hérna um daginn er nú bara eitthvað peningaplokk, sýnist mér. Alvöru lið í þessum íhugunarbransa gerir þetta ókeypis en hjá Lynch þarf maður að borga stórfé fyrir 1 stk möntru. Lynch ætti að hætta þessu rugli og drullast til að gera eitthvað af viti, eins og t.d. að draga hausinn út úr rassgatinu á sér og gera eina almennilega mynd. Jafnvel með söguþræði. Ég var að lesa umða þegar Bítlarnir féllu fyrir þessu kjaftæði og fóru til Bangor, Wales til að íhuga við hlið lukkutröllslega litla karlsins sem ég nenni ekki að gúggla. Margt gerðist samhliða ferðinni. Cynthia Lennon missti af lestinni og John dömpaði henni skömmu síðar fyrir Yoko og þegar Bítlarnir voru þarna í möntruruglinu dó umboðsmaðurinn Brian Epstein heima hjá sér. Bítlum og liðinu sem var þarna var úthlutað möntru til að þylja til að komast í hið eftirsóknarverða ástand og því var stranglega bannað að segja öðrum frá hver sín mantra væri. Nokkru síðar, þegar nýjabrumið var farið af dæminu, kjaftaði rótarinn Mal Evans frá að sín mantra væri „I-ing“. Þá kom auðvitað í ljós að það var sama mantran og öllum hinum hafði verið úthlutað. Vilji fólk í ástand bítlastæl er svo sem hægt að draga fram dýnuna, skella sér í lótus, loka augunum, reyna að hætta að hugsa og þylja bara æ-ing... æ-ing... æ-ing... fyrir munni sér eins og eitthvað zombí. Skv. Lynch á maður fljótlega að taka lyftu niður í kjallara hins alltumlykjandi stöðuvatns fullkomnar hamingju og hugmyndauppsprettu. Og bla bla bla.
---
Svo má líka bara fá sér ís. Lét reyna á nýju ísbúðina í Laugalæk. Ágætis ís og alles en staðnum vantar kannski bara meiri sérstöðu. Þetta er alveg eins ísbúð og einhver önnur sem maður hefur komið í, sama stöffið til sölu og annars staðar. Ég styð auðvitað opnun nýrra ísbúða heilshugar. Við hliðina á að opna sveitavörubúð um næstu mánaðarmót þar sem beint frá býlum stöff verður til sölu. Eflaust verður það mjög athyglisverð búð, fersk og næs. Ég held það sé gríðarleg stemmning fyrir þannig búð. Ég var í svo miklu ísstuði í gær að ég fór líka og fékk mér manndrápsskammt af ís í Álfheimaísbúðinni. Ég held að sú búð sé sú besta á Rvksvæðinu og dreg þá ályktun út frá hinu veglega úrvali sem búðin býður upp á.
---
Gerði gríðarlega hagstæð magninnkaup á plötum:
7":
Mánar - Einn, tveir, þrír
Bítlavinafélagið - Munið nafnskírteinin
Beatles - All you need is love
Beatles - Hello Goodbye
John Lennon/Plastic Ono Band - Power to the people
John & Toko/The Plastic Ono Band - Happy Xmas (War is Over)
Mary Hopkins - Goodbye
LP:
Steinka Bjarna - Á útopnu (með frábærri forsíðumynd)
Jakob Magnússon - Special Treatment (á æsandi gulum vinýl)
Mannakorn - Brottför kl. 8
Söngflokkur Eiríks Árna
Pelican - Uppteknir
Melchoir - Balapopp
Buzzcocks - Love bites
Siouxsie & The Banshees - Juju
Ottos Sammelsurium (Þýskarinn Otto sem var vinsæll á Íslandi í sirka mánuð sirka 1990)
Blondie - The Hunter
Blondie - Autoamerican
Blondie - Eat to the beat
Gary Lewis & The Playboys - New Directions
Isotope - Isotope
Desmond Dekker - Compass Point
Beatles - Oldies but goldies
Peter Tosh - Bush doctor
Tælensk 60s safnplata (me óskiljanlegu letri)
Indochine - Le péril jaune
Ost - Sgt. Pepper's Lonely  hearts club band (sándtrakkið úr misheppnuðu Bee Gees myndinni - með plaggati!)
Bruce Springsteen - Darkness on the edge of town
Simple Minds - Live in a day
The Moody Blues - Days of Future passed
10cc - Live and let live
Ufo - Phenomenon
---
Svo lá maður bara fyrir framan sjónvarpið. Horfði á Gran Torino með Clintaranum. Það er nú aðallega fyndin mynd. Clint urrandi og skyrpandi og svona ægilega harður gamalmenna Dirty Harry eitthvað. Alveg fínt. 

04.07.09
Gott veður á Íslandi er stressandi....maður verður að njóta þess á meðan það gefst, það er svo fátítt. Það er krafa samfélagsins að fara í stuttbuxur og byrja að grilla. Eða ekki. Ef maður á þykk gluggatjöld skiptir veðrið ekki öllu.
---
Ultra Eva Joly hélt róandi tölu í fréttum í gær og sagði að vondu karlarnir færu í fangelsi og réttlætinu yrði fullnægt. Það tæki bara smá tíma. Hugguleg hún Eva og allskonar færir útlendingar komnir í lið með henni til að taka til. Þessi ber Ísland saman við Pitcairn þar sem sifjaspell þótti/þykir ok. Þetta er ekki svo vitlaus samlíking og Ísland er viðskiptalega í sömu sporum. Hér eru allir kviðmágar í veskinu á næsta manni. Hér fóru lögfræðingarnir að tala um „séríslenskar aðstæður“, auðvitað talaði liðið á Pitcairn líka um „sér-pitcairnískar aðstæður“... 
---
Ekki er alveg á hreinu hvað gerðist á milli þess sem bresku útlagarnir/sjóararnir komu til Pitcairn og brenndu skipið sitt og 20 árum síðar þegar bara einn hvítur karl var eftir með slatta af Tahiti konum og börnum, en öll þessi saga er rakin með skáldaleyfi í The Bounty Trilogy eftir þá Nordhoff og Hall. Ég þrælaði mér í gegnum þetta um árið til að sökkva mér í Kyrrahafsismann. Fyrsta bindi, Mutiny of the Bounty, er uppspretta hetjulegrar sögunnar af Christian Fletcher (Mel Gibson) sem leiðir uppreisnina gegn hinum vonda Blight skipstjóra (A. Hopkins). Þetta bindi hefur til þessa verið látið duga þegar gerð er mynd um atburðina (allavega 3 hingað til). Góði kallinn vinnur og siglir með sína menn inn í sólarlagið, en vondi kallinn siglir til heljar á árabáti. Þetta er auðvitað ekki ðe end of storí því í öðru bindi, Men against the Sea, segir frá Blight sem með ótrúlegu harðræði kemst loks til Englands og út eru send skip til að leita að Mel Gibson og félögum. Nokkrir finnast á Tahiti og eru sendir heim til Bretlands til aftöku. Gibson og félagar finnast þó hvergi. Í þriðja bindi, Pitcairn's Island, er skáldleg úttekt á því sem höfundar telja að hafi gerst á eyjunni eftir að liðið mætti og brenndi skipið. Einhverjum tekst að búa til brennivín í helli og þegar brennivínið tekur völdin á eyjunni er auðvitað fjandinn laus. Menn eru drepandi hvorn annan hægri vinstri út af kerlingum og rugli þar til einn hvítur er eftir (Alexander Smith, aka John Adams), orðinn ægilega trúaður og á í öllum börnunum á eyjunni. 
Bókin endar þegar skipið Topaz kemur að landi, það fyrsta í 20 ár. Framhald sögunnar er svo að árið 1856 var orðið svo fjölmennt á eyjunni að allir voru fluttir til Norfolk eyju, sem er nálægt Ástralíu. Sumum fannst ok að vera þar en aðrir söknuðu Pitcairn svo slatti flutti aftur til baka þvert yfir Kyrrahafið. Í dag búa þarna 50 manns (fámennasta ríki heims) og pleisið er helst þekkt fyrir frímerkjaútgáfu auk sögunnar og hins vafasama samfélagsmynsturs sem viðgengst þar. Það er ekki hlaupið að því að heimsækja eyjuna, en samt er nú official tourism web.

03.07.09
Alveg er nú magnað hvað Ísland er lítið og krúttlegt land. Þremur tímum eftir að ég skrifa hér stórkarlalega að það sé „ágætt að hrækja á gangstéttir fyrir framan útrásarvíkinga“ mæti ég einum í World Class. Þarna er ég með handklæðið um mig miðjan, úti með gufustrókinn upp af sveittum fagurlega sköpuðum líkama mínum þegar Hreiðar Már, annar meðlimur gríndúettsins Knoll og Tott, á leið hjá úr baðstofunni, sér mig, brosir og segir í gríni: Ekki skyrpa á mig! Brosir svo enn meira og fer í hæklasssturtuna. Ég náttúrlega eins og kleina og styn upp að maður fari nú ekkert að hrækja á gólfið í World Class – „Aldrei samt að vita ef ég hitti þig úti, he he“ og eitthvað svona rugl. En svona eftir á að hyggja held ég að maður sé bara einum of vel upp alinn til að byrja að hrækja að fólki, enda er það nú bara bjánalegt ofbeldi og ofbeldi er eiginlega alltaf rangt. Ég er kannski bara ekki nógu reiður (les: hef ekki tapað átakanlega miklu enn vegna Hrunsins) til að vera með munnvatnskirtla í óverdræfi. Æi, svo eru þetta bara allt einhverjir gaurar. Gaurar sem tala íslensku. Gaurar sem lesa fokkings bloggið manns!
--- 
Það er fyndið hvernig það sýður á öllum sem maður talar við. Það er kannski þunnt yfirborð þar sem hægt er að ræða um daginn og veginn en það er alltaf stutt í straumhart eldspúandi hraunfljót illsku og heiftar. Enda ekki búið að gera málin upp. Liðið sem kom þjóðinni á hausinn enn bara dílandi og vílandi eins og ekkert hafi í skorist, segjandi hluti eins og „já já, ég er alltaf að hugsa um Icesave maður“, „nei nei, ég segi ekkert af mér, þetta eru bara rakalausar dylgjur og me me“ eða „he he, ég mun koma að uppbyggingunni.“ Svo verða allir ógeðslega fúlir og pirraðir þegar þessi mál eru rædd – það fer í gang eitthvað svakalegt fúkyrðafljót, enda óréttlætið svo alltumlykjandi, allt eitthvað svo ormétið, spillt og ógeðslegt. Kannski er öllum svo sem skítsama í prinsippinu, bara fúlir að hafa ekki getað otað sínum tota eins og stóru strákarnir. Og hvað varð um þetta Nýja Ísland sem fólk sá í hillingum? Er Sigmundur Davíð, versti stjórnmálamaður Íslandssögunnar, Nýja Ísland? Vei æðislegt, takk.
---
Svo þegar tautið hefur staðið yfir í smá stund endar það yfirleitt með því að einhver segir: Æ sjitt, ég nenni ekki og meika ekki að tala meira um þetta. Og þá byrjar fólk að tala um eitthvað skemmtilegt svo það verði ekki geðveikt og byrji að lemja gong á Austurvelli eða skrifa endalaus komment við blogg Egils Helgasonar. Samt er uppgjöf að hætta að tala um þetta. Klósjörið verður að koma. Það verður að moka út. Annars versnar bara mórallinn. Auðvitað nennir svo enginn að spá í þetta lengur þegar kreppan er liðin hjá og allir komnir á nýjan bíl. Ekki frekar en eitthvað þótti athugavert við hrottalega þróunina í góðærinu. Æi þegiðu nú og farðu að tala um eitthvað skemmtilegt.
---
Ég tók enn eina nýja sundlaug í gær, Álftaneslaug. Ég mætti forsetabíl og flautaði eins og galinn. Aumingja bílstjórinn var næstum farinn út af. Maður á alltaf að flauta hranalega þegar maður sér forsetann. Svo er ágætt að hrækja á gangstéttir fyrir framan útrásarvíkinga, mæti maður þeim, og horfa á þá með brennandi fyrirlitningu. Heyrðu, ætlaðir þú ekki að fara að tala um eitthvað skemmtilegt? Jú, en svona er þetta alltaf. Öll fljót renna til Hrunsins. En allavega, Álftanessundlaugin er komin í sund/fjöll.
---
Það er kominn tími til að deila því fágæti sem mér áskotnaðist í Vinýlskrepp 09. Fyrst eru það grænlensku bítlarnir The Eskimo's og síðan meistari Haukur.

The Eskimo's - My Bonnie
Bandið gaf út átta lög á 2 7" Ep-um 1966. Það er glimrandi gott og þétt og gaman að heyra þennan my bonnie slagara sunginn með grænlenskum hreimi.

The Eskimo's - Wipeout
Grænlenskt kajaka sörf-rokk! Gerist varla betra. Hér má lesa smáræði um bandið á dönsku.

Haukur Morthens - Gústi í Hruna
Haukur Morthens - Fyrir átta árum
Fyrsta útgáfan frá Faxafón útgáfumerki Hauks var smáskífan með þessu lagi. Ég er ekki alveg viss hvaða ár þetta kom út, skít á 1963. Þetta er helvíti næs rokkari frá Hauki og hann fer á fullt í rokkstunum þegar hvínandi saxafónsólóið skellur á. Sérstaklega kúl er svo síðasta „mmmm, ééééé-ið“ í laginu sem Haukur flytur af ástríðuþunga. Ekkert ballöðukjaftæði hjá Hauki í þetta skiptið heldur svellandi rokkfuni. Á umslaginu sést að Haukur drekkur Sinalco og ekki er það nú til að draga úr vægi þessarar plötu. B-hliðin, Fyrir 8 árum, er bongótrommustuð. 

Haukur Morthens - Með blik í auga
Aðallagið á Faxafón No 102 er þetta helvíti kúl lag. Þessar tvær smáskífur virðast hafa komið út um svipað leiti því báðar myndirnar á umslögunum eru úr sömu sessjón. Nú er Haukur hættur að drekka Sinalco á djúkboxbarnum og kominn niðrá kæja með nikkuna. Stúlkan (hvaða kona er þetta?!) brosir enn undirleit og lokkandi og er að sjálfssögðu enn í sama kjólnum, enda heví næs kjóll. Hin stelpan á Faxafón 101 er svo líklega bara enn að dæla túköllum í djúkboxið, eða farin heim með Ragga Bjarna.

02.07.09 -Af ferðum mínum innanlands
Skrapp í vinýlskrepp 09 með Steini Skaptasyni.

Dagur 1 - Rvk - Ak:
* Laugabakki: prjónandi hillbillí í sjoppu.

* Við Árbakkann, Blönduósi: Eini almennilegi kaffibollinn á allra leiðinni til Ak (fyrir utan Borgarnes). Tvöfaldur latté á 460 kr. Dýrt! Smakkaðist full moldarlega.

* Hallbjörn var við kynningar í Útvarpi kántríbæ. Er orðinn full pönkaður í kynningum. Nokkuð góður samt. Spilaði að sjálfssögðu mikið af sjálfum sér.

Dagur 2 - Ak:
* Akureyri er snilld. Það þarf náttúrlega ekkert að nefna það. Tilgangur ferðarinnar var að ath vinýlplötubúnka hér og þar. Kalli frændi minn, sonur Sigga, hálfbróður pabba, hafði haft samband við mig upp á að skoða plötusafn pabba síns, sem lést fyrir nokkrum árum. Kassarnir voru í skúr við smábátahöfnina innan um veiðarfæri og slíkt. Reyndist mikið af 78 snúningaplötum og aðallega harmóníkutónlist. Það er eflaust hægt að finna fólk sem hefur áhuga á svona efni en ég og Steinn erum því miður ekki í þeim flokki. Siggi var líka gríðarlega öflugur ljósmyndari og tók myndir öll sumur þegar við mapa & kó mættum í okkar árlegu heimsóknir norður. Ég fékk að komast í nokkra skyggnukassa og fann 3 myndir af mér 9 ára. Verður sett í skönnun asap.

* Við kassa í Nytjamarkaði Fjölsmiðjunnar rákumst við á Gunnar Tryggvason og ræddum lítillega við hann, en Steinn fattaði náttúrlega að Gunni Tryggva lék með Akureyrarbandinu Póló í denn. Og fleirum. Annars lítið á nytjamarkaðinum að græða, keypti þó snyrtitösku merkta Fanta á 50 kall til að kaupa eitthvað. 

* Aðeins skárra var í Hjálpræðishernum, keypti hryggjarstykki Skriðjökla, Er Indriði mikið erlendis?, og Prefab Sprout plötuna með þeim þarna á mótorhjólinu. Rákumst aftur á Gunna Tryggva og ræddum meira við hann um bransann, gömul hljóðfæri og söfnun. Hann sagði okkur endilega að kíkja á sig.

* Heilagt gral vinýlgrúskara á Ak er Frúin í Hamborg, búðin frábæra í miðbænum. Þar var Steinn að koma í fyrsta skipti og þurfti sinn tíma. Ég var hins vegar nýbúinn að vera þarna, en gat engu að síður dregið frekari björg í bú: Elvis Costello - Blood and Chocolate, Stevie Wonder - Songs in the key of life, Introducing Sparks, Hulda at the Summit (fágæti), Paul McCartney - Press to play, The best of Steve Miller 1968 - 1973, The Four Seasons - We love you.

* Í gúrmebúð Friðriks V fékk ég að smakka hundasúrupestó. Það var, ööö, athyglisvert á bragðið. Þarf að ath þessa búð betur seinna þegar ég kem með Lufsunni.

* Smámunasafnið er alltaf stuð. 

* Á Holtaseli er ísbúð með ís úr beljunum í fjósinu. Rosa sniðugt og brjálað að gera. Fólk fílar eitthvað svona sniðugt í ferðamennskunni. Ég fékk mér tvær kúlur í vöffluform (175 kr. stk - ódýrt!). Annað bragðið, skyrís með bláberjum, var rosalega gott. Hitt, karamellu, almond eitthvað, var fínt en ekki eins spes. Maður er dáldið lost í brögðunum hjá þeim. Það stendur hvergi á áberandi stað hvað er til, svo maður verður að rýna í boxin í frystinum. Holtasels-ís er á réttri braut en þau verða að fókusa sig betur. Ég mæli með að snilld eins og skyrísinn með bláberjum verði settur í forgrunn og eitthvað svipað fundið upp og prómeterað. Það er minna stuð að borða ís sem er bara með einhverjum innfluttum essens. Nú erða lókal sem er glóbal, maður.

* Gunni Tryggva úr Póló býr í einbýlishúsi í Eyjafirði. Húsið er troðfullt af græjum, aðallega hljómborðum ýmiskonar, mögnurum og stöffi. Það var geggjað að fá leiðsögn meistarans um húsið. Hann er með þetta allsstaðar. Hjómborð upp í rúmi, liggur við. Hann á fjórar Farfísur svo eitthvað sé nefnt, og a.m.k. fimm pumpuorgel. Við fengum að gramsa í plötunum líka og mér tókst að svæla út úr honum tvær rosalega athyglisverðar 7" með grænlenska bítlabandinu The Eskimos, útgefnar af Kajak útgáfunni árið 1966 (mp3 síðar). Ég hélt satt að segja að hippahljómsveitin Sume hafi verið fyrsta vestræna/nútíma hljómsveit Grænlands - amk til að gefa út plötu - svo það var opinberun að finna bítrokk Eskimos.

* Maður yfirgefur svo ekki Ak nema að fá sér „Kolesterólsprengjuna“ á Greifanum og Brynjuís fyrir allan peninginn.

Dagur 3 - Ak - Flókalundur:
* Í Miðkoti rétt utan við Dalvík býr Hafsteinn bóndi, að öllum líkindum stórtækasti músiksafnari landsins. Hann hefur fengið hjá mér efni um nokkurt skeið og það var orðið löngu tímabært að heimsækja hann. Hann á svona sirka 95% af allri útgefinni íslenskri tónlist á vinýl (öllum snúningum), kassettum, cd, os.frv. Hann á fleiri öndergránd snældur en ég. Hann er hreinlega ótrúlegur í áráttu sinni. Hann byrjaði að safna snemma á 8. áratugnum eftir að hafa keypt plötu Kaffibrúsakarlanna. Fyrst ætlaði hann bara að komplítera SG en svo vatt þetta upp á sig. Hann geymir öll bréfasamskipti sem hann hefur átt við útgefendur. Þeir voru misgóðir við hann. SG var önugur til að byrja með en þegar hann fann að Hafsteini væri alvara vildi hann allt fyrir hann gera. Rúnar Júl sendi Hafsteini allar útgáfur Geimsteins. Og jólakort með fjölskyldumyndum þar að auki. Og kom auðvitað í heimsókn þegar hann átti leið um. Öll bréfleg samskipti geymir Hafsteinn bóndi í möppum. Það var lítið mál að fá aukaeintök hjá honum. Ég fór burt með safnplötuna Eitt með öðru frá Tónaútgáfunni, Ómar Óskarsson - Middle class man, Mannakorn - Mannakorn og Óðinn Valdimarsson - Blátt oní blátt. Hafsteinn er alveg met!

* Ólafsfjörður var þarna bara. Ókum í gegn.

* Engin göng ennþá svo við fórum dalinn og heiðina og hinn dalinn og Strákagöng til Siglufjarðar. Ég held bara svei mér þá að ég hafi aldrei komið þangað áður. Gerði svo sem ekki neitt. Rúntaði smá um. Virtist bara hinn vænsti bær. Ekkert þó sem hrópaði á mann að staldra við.

* Hofsós er meira en maður býst við. Sérlega flott er svæðið við höfnina, Vesturfarasetrið og svona stuð í gömlum húsum. Þarf að tékka betur á því seinna.

* Á Sauðárkróki voru Lummudagar og allt vaðandi í bláum blöðrum. Fékk ágætis ís í bakaríi. Kona á förnum vegi sagði mér að hún læsi alltaf Bakþankana mína og klippti þá út. Fullt af hestum í miðbænum. Fínn bær.

* Sund í Húnavallalaug. La la. (Fjórar nýjar sundlaugar eru nú komnar í Sund/fjöll)

* Það var mikið að ég komst til Gríms í Búðardal. Átum ljómandi máltíð með honum, Helgu og börnunum. Svo í einum grænum á Flókalund. Rosaflott þarna á Barðaströndinni. Mikil snilld. T.d. aflagða kaupfélagið/sjoppan við Kollafjarðar/Gufufjarðar-nesið. Flókalundur er blómlegur. Tjaldaði loksins þessu fína tjaldi frá Rúmfatalagernum (2.990 kr.). Ég held það sé úr bréfi. Eins gott að það ringdi ekki. Ég svaf samt vel. 

Dagur 4 - Flókalundur - Bíldudalur - Bjarkalundur
* Eigandinn á Flókalundi var mjög hress.

* Sund í Reykjafjarðarlaug. Betra verður útsýnið varla. Það er allavega flottari héðan en í Árbæjarlaug! (Sem þó er flott.)

* Á Bíldudal var „Bíldudals grænar baunir“-hátíðin á lokametrunum og allt vaðandi í grænum blöðrum. Nokkur örtröð var á einu sjoppunni/matsölustaðnum í bænum, Vegamótum. Gerði innkaup. Ís (góður) og fiskisúpa (einum of mikið hveiti), Fínt latté.

* Selárdalur. Við lentum í veseni. Kona í nokkru uppnámi kom gangandi á móti bílnum. Sonur hennar, ekki orðinn 2ja, hafði læst sig inni við eyðibýli. Samlæsing og allt í volli. Sól og hiti og gsminn læstur inn í bíl. Maðurinn hafði reynt að spenna upp hurðina með járnkarli. Löggan sagði að það tæki allavega klukkutíma að koma til að opna og þá ekkert víst að það myndi reddast. Strákurinn sofandi sveittur. Ákveðið var að stúta lítilli rúðu á jeppanum. Steinn í málið. Allt endaði vel. Skömmu síðar gengum við að bæ Gísla á Uppsölum. Ómar Ragnarsson og félagar hafa tekið bæinn í gegn að utan og sett gler í og nýja hurð. Inni er allt við það sama, held ég. Það er spurning hvað ganga á langt með að poppa staðinn upp. Verður komið fyrir talandi læfsæs dúkku af Gísla fyrir rest og latté-sölu? Nei, ég treysti auðvitað Ómari 100% fyrir þessu. Fjárhús Gísla er hins vegar allt í steik og stórhættulegt. Maður gæti auðveldlega hrapað oní 3 metra djúpa heygeymslu („heygeymsla“ hlýtur að heita eitthvað ægilega pró sem ég veit ekki hvað er, enda ekki bóndi). Það var slatti af fólki sem lagði leið sína að bænum. Amk þrír hópar fyrir utan okkur á þessum klukkutíma sem þetta tók. Það er ennþá mikill áhugi á Gísla.

* Og ekki síður er áhugi á Samúeli og ævintýralandi hans í Selárdal. Þangað mætti fjöldi manns á meðan ég var þarna, enda auðveldara að skoða staðinn þar sem hann stendur með bílastæði og allt. Þetta er allt saman snilld, en eitthvað tómlegt fannst mér safnið í kirkjunni. Uppbygging hefur eflaust fokkast upp eftir hrunið (erfiðara að fá brauðmolaklink auðmanna í dag) svo ég setti glaður 500 kall í bauk.

* Loksins sá ég safn meistara Jóns Kr., Melódíur minninganna. Safnið er einstök snilld. Auðvitað sérlega áhugavert fyrir músikáhugafólk, en alveg frábært stöff fyrir bara alla held ég. Glápti hrærður á plötuumslög. Jón lék við hvurn sinn fingur en var aðeins þreyttir vitanlega eftir ös helgarinnar. Meistarinn leysti okkur Stein út með óspiluðum eintökum frá Faxafón útgáfu Hauks Morthens: Haukur Morthens - Nú er Gyða á gulum kjól LP, Með blik í auga 7" og Gústi í Hruna 7". Alveg er ég viss um að ég á eftir að koma aftur í safnið, enda er það ekki fullklárað. Eitt herbergið er svo fullt af dóti að Jón kemst ekki í að raða í það. Hann þarf að fá geymslu út í bæ og hefur verið að biðla til sveitafélagsins. Þar virðast menn bara yppa öxlum sem er furðulegt í ljósi þess hve safnið er einstakt og glæsilegt og örvandi fyrir aðdráttarafl bæjarins. Auðvitað á nú bara að kippa svona í lag strax. Ekki spurning. Heyriði það, aðaldúddar á Bíldudal?

* Tálknafjörður. Kannski einum of lítið pláss. Kaffihúsið/barinn var nú ekki neitt neitt ennþá, enda nýopnað, en verður það vonandi seinna. Þar inni móktu fáir gestir yfir fartölvum. Fengum engu að síður prýðilegt latté.

* Ó, mig langar heim (til Patreksfjarðar) er eitt uppáhaldslagið mitt með Halla og Ladda, enda Massachusetts með Bee Gees. Margir segja plássið í andaslitrunum (Patreksfjörð, alsto) en ég held ekki. Jú jú, auðvitað eru þarna full mörg auð íbúðarhús og verslanir farnar á hausinn í miðbænum. Það er aldrei gott til afspurnar, ekki á Patreksfirði frekar en á Laugaveginum. Sjóræningjasafnið er engu að síður algjör snilld. Þetta var 700 m2 sögufræg smiðja sem lá undir skemmdum en eldhugar ætla að umturna skref fyrir skref. Kaffihúsið er meiriháttar. Mjög flott og kúl, kaffi og samloka ódýrt og gott. Annar eigandinn sýndi okkur pleisið. Þarna er tónleikasvæði og grillsvæði og svo á að gera meira og meira, fjölskylduvænt útleiksvæði og ég veit ekki hvað og hvað. Það nennir enginn að standa í svona nema algjörir eldhugar og meistarar. Þetta að rífa sig upp í stemmingu á einhverju afskekktu plássi út á landi er ekkert sem loppnar rolur gera. Það þarf eldhuga til að draga sig upp úr doðanum. Patreksfjörður er að auki með árlega heimildamyndahátíð, sem er fín innspýting. Verslunin Albína er nokkuð skemmtileg. Pólskur fílingur á köflum og hraðbankinn einn sá öreigalegasti sem ég hef séð.

* Flókalundur aftur. Eigandinn ennþá mjög hress og viðræðugóður. Sagði að þýddi ekkert að standa í þessu nema með 100% einurð, að vera alltaf í vinnunni. Koma oft á veturna að dytta að og svona. Hann ber engan kala til Bjarkalundar og sagði að hann hafi ekkert endilega viljað fá allt plöggið vegna Dagvagtarinnar. Ástæðuna fyrir því að Bjarkarlundur var valinn segir hann þá að Jón Gnarr var oft á sumrin bensíntyttur á Bjarkarlundi enda pabbi hans innvínklaður í félagið sem rak pleisið. Þetta er því pjúra nostalgía hjá Jóni.

* Barðaströndin aftur, ennþá mjög flott. Wathne-systur eiga víst land þarna og sjást stundum spranga gellulegar um í veiðifötum. Við sáum þær hvergi en sáum ref skjótast yfir veginn. Verður varla meira foxí. Fyrsti villti refurinn sem ég sé um dagana held ég. 

* Svaf á hinum fræga Bjarkarlundi (sjáið bara hvað einn velheppnaður sjónvarpsþáttur getur gert). Tjaldið hékk enn uppi og sem betur fer byrjaði ekki að rigna fyrr en 30 mín áður en ég fór af stað. Ég gef ekki mikið fyrir heilsufar mitt eftir heila nótt í dembu í þessu.

Dagur 5 - Bjarkalundur - Rvk
* Króksfjarðarnes er þarna bara og kaupfélagið löngu farið á hausinn.

* Skriðuland, kaffibolli. Tískulöggan Skjöldur birtist upp úr þurru og fór að borða Cherrios. Seinna frétti ég að mammans á pleisið.

* Grímur var til kynningar í Búðardal. Hann hefur áður sett sig í hlutverk eldhugans sem reynir að rífa upp pleisið. Inn á Bjargi, veitingahúsi/gistiheimili sem gæti auðveldlega verið úr David Lynch mynd, er sjaldgæf mynd af Björk að syngja með Sykurmolunum. Þetta er önnur rare Bjarkar myndin sem ég sá í ferðinni því á safni Jóns Kr var þessi sjaldgæfa prómómynd af Björk með ballbandinu Kaktus frá sumrinu 1983:

Allir í poppstuði nema Björk sem er new wave og greinilega ekki alveg „ein af strákunum“. Þetta er eina myndin sem ég hef séð frá þessu tímabili Bjarkar. Á netinu rifjar söngkonan Kristjana Stefáns upp kynni sín af þessu dæmi.

* Í Leifsbúð, Búðardal er kaffihús/matsala/víkingasafn. Fengum frábæra fiskisúpu (ekkert hveiti rugl) og frábæra köku. Og gott latté. Mæli endregið með þessum stað. Yfirgefna risa sláturhúsið við hliðina er svo sem ekkert augnayndi heldur sláandi dæmi um pólitískan hrappshátt á landsbyggðinni. 

* Í Fjósinu á Erpsstöðum, nokkrum km sunnan við Búðardal, er byrjað að búa til ís og selja. Þetta er þriðji fjósaís landsins, eftir því sem ég kemst næst (sá þriðji er nærri Höfn). Þessi ísbisness er það sem koma skal, held ég. Kannski kominn tími til að nota nafn landsins ICE-land og moka út háklassa ís? Fyrir eitthvað verðum við að vera fræg. ehaggi? The famous Iceland Ice Cream. Skítt að þessi breska verslunarkeðja Iceland hafi nauðgað nafninu óáreitt. Í Fjósinu var okkur boðið upp á sirka 8 tegundir af ís sem voru essens-blandaðar og fínar sem slíkar. Bananaís er með alvöru banönum og var góður, sem og lakkrísís (Hmm... Lakkrísís, gott nafn á bandi). Það var brjálað að gera í ísbúðinni. Ég er að segja þér það. Liðið vill ís!

* Ágætt latté í Vinakaffi, Borgarnesi.

* Heim í Icesave og það væl.

01.07.09
Afhverju tala tannlæknar stanslaust við mann á meðan þeir eru að hjakka á tanngarðinum á manni? Það er svo sem allt í lagi en þetta verða hálf einhliða samræður. Maður liggur þarna með troðfullan kjaftinn af drasli og getur varla kyngt hvað þá haldið uppi samræðum um dægurtónlist og Icesave. Tannlækninum mínum finnst semsé algjör fásinna að samþykkja Icesave og þar að auki hatar hún rapp og er viss um að hún myndi drepast ef henni yrði haldið fanginni og neydd til að hlusta á rapp dögum saman. Frábær tannlæknir og sanngjarn. Ég ætti annars eflaust að lesa þetta sem JBH skrifar en ég efast um að ég nenni því í þaula. Það væri þá ekki nema sem viðleitni til iðrunar fyrir að æpa á JBH að hann væri fáviti þegar ég var að dimmitera blindfullur 1985 fyrir utan alþingi.
---
Þetta eru svo kreisí upphæðir. 900 millur í lán til að kaupa hlutabréf og svo gufar lánið bara upp eins og hendi sé veifað (handboltakall Þorgerðar fv. þingmanns) eða 450 millur í það sama (lögfræðingurinn). Ég hef nú ekki hugmyndaflug til að nefna upphæðirnar sem Knoll og Tott í Kaupþingi voru að sulla með. Við hliðina á þessu fílar maður sig sem algjöran minnipokamann. "Á" íbúð sem kostar skitnar 30 millur og fær svona 4 millur á ári í laun ef vel viðrar. Jamm. Afhverju bauð mér enginn að kaupa svona fansí win/win hlutabréf? Ég er dauðöfundssjúkur. Eða ekki. Og svo geta þessi lítilfjöllegu lán manns ekki gufuð upp eins og hjá almennilegu fólki heldur vex þetta bara og vex eins og sveppur á haug. Kræst. ps: myntköfulán Satans skreið yfir 90.000 fyrir þennan mánuð. Til hamingju. Ég slepp í apríl.
---
Æ nei ég held ég fari ekki að glápa á náinn af Jacko greyinu í Neverland. Ágætis hugmynd samt hjá aðstandendunum. Það þarf eflaust lítið að dytta að líkinu enda var kallgarmurinn meira og minna úr plasti hvort sem er. Ef ég væri sérlegur aðdáandi myndi ég að sjálfssögðu láta mig hafaða. Það er alltaf þörf á að búa til ný mekka. Þetta veit ég hafandi þrætt Bítlaslóðir í Liverpool, glápt á Dakotabygginguna í New York, farið í Rockjunket túrinn með Bobby Pinn í NY og ég veit ekki hvað og hvað. Eftir eru Nashville, Graceland og Buddy Holly Center í fæðingarbæ meistarans í Lubbock, Texas og fjölmargt fleira. Ég er ákaflega hlyntur rokksöfnum og var himinlifandi með Melódíur minninganna á Bíldudal. Þar var ég á sunnudaginn og birti díteila síðar. Hér eru tveir sætir:

---

Hellvar - Falsetto
Nýtt lag af nýrri plötu með Hellvar. Hljómar helv. vel. Söngurinn minnir mig á eitthvað örlí breskt póstpönk, Raincoats eða Slits. Bandið er á leið til útlanda og sendi fréttatilkynningu: Hljómsveitin Hellvar heldur nú enn einu sinni til Berlínar til tónleikahalds, en það er næstum árviss viðburður hjá sveitinni sem einmitt var stofnuð þar árið 2004. Hellvar leikur eina tónleika í Berlín þann 4. júlí en heldur svo til Weimar þar sem sveitin hefur verið bókuð til að halda fyrirlestur um hina íslensku búsáhaldabyltingu, og spila síðan á tónleikum á eftir. Síðan er aftur farið til  Berlínar þar sem einhverjir pönkarar eru að skipuleggja tónleika og er dagsetningin enn á reiki, líklegast þó 8. júlí.
Af Hellvar er það að frétta að sveitin er að semja og vinna nýtt efni á aðra plötu sína, og í tilefni af því að vera sirka hálfnuð hefur lagið "Falsetto" orðið fyrir valinu til dreifingar, og  gefur forsmekkinn á hljóm næstu plötu. Hún er þó ekkert endilega að koma út á þessu ári, heldur kemur út þegar hún er tilbúin sem gæti dregist fram yfir áramót. Í  laginu sýnir Heiða söngkona á sér nýja hlið og notar mun klassískari raddbeitingu en oft áður. Lagið er nú komið á allar útvarpsstöðvar og er fyrsta nýja efni frá Hellvar síðan fyrsta plata þeirra, "Bat out of Hellvar", kom út, í lok árs 2007.

30.06.09
Ég var að röfla um montauglýsingar hér að neðan. Þetta er hluti af horfnum heimi sem kemur varla aftur í bráð. Þeir sem vilja ylja sér við gömlu mýtuna um að Ísland sé stórasta land í heimi, en ekki það skuldugasta, ættu að tékka á þessu: Hér er Baugur að monta sig af frábæru eyðslufylleríi og riðlast á lagi Sigfúsar Halldórssonar í leiðinni. Vegir liggja víst ekki til allra átta eftir allt saman heldur í skuldafangelsi. Hér er Avion group að sýna hvað þeir eru með stórt undir sér við dynjandi undirleik SigurRóslegrar hetjutónlistar. Er þetta fyrirtæki ekki örugglega búið að skíta upp á bak eins og öll hin? Verða einhverjar grobbauglýsingarnar fyrir næsta áramótaskaup? Kannski bara skjáauglýsingar um breytta opnunartíma Fjölskylduhjálparinnar og atvinnuleysisbótaskrifsstofunnar? Nei, ég segi bara svona. Áfram Ísland! Hér er svo hin magnaða úkúleleauglýsing sem ég bloggaði einnig um fyrir 5 dögum.
---

Gissur - The 3 Days Of Jesus Christ And People
Athygli mín hefur verið vakin á því að listamaðurinn Gissur Björn Eiríksson andaðist þann 12.09.08. Hann varð 51 árs. Gissur gaf út geisladiskinn The Beginning árið 2001, 8 laga disk með frumsömdu efni sem Axel Einarsson í Stúdíó Stöðinni tók upp með honum. Eins og kemur fram í minningargrein um Gissur veiktist hann ungur af geðsjúkdómi sem markaði djúp spor í lífsgöngu hans. Platan ber merki sjúkdómsins og er eiginlega alveg einstök. Hún hefur aðdráttarafl sem erfitt er að skilgreina og lætur mann spyrja sjálfan sig spurninga, eins og t.d.: Má ég hafa gaman af því að hlusta á þetta? Svarið er auðvitað: Já. Tónlist er búin til þess að einhver hlusti á hana, ekki satt?
Ekki minnist ég þess að platan hafi fengið mikla athygli á sínum tíma. Það getur verið að Andri Freyr hafi tekið viðtal við Gissur í einhverjum þætti á Xinu og Eiríkur Jónsson tók viðtal við hann í sjónvarpsþættinum sínum (harðorða úttekt um það má lesa hér (15 janúar)). Platan mun eflaust lifa í annálum íslensks outsider-listaheims og orðspor hennar hefur farið víða, t.d. hingað. Bloggfærsla í kjölfar þess að ég keypti plötuna frá 07.07.02 er svona: Keypti þennan disk í Skífunni í gær og fær hann mína hæstu einkunn fyrir þá sem fíla "utangarðs"-popp (aka "Hamfara-popp"), en í þeirri deild eru fyrir t.d. snillingsplötur eins og "Hamfarir" Gunnars Jökuls og nánast óteljandi plötur Sigríðar Níelsdóttur. Það er áþreyfanlegt að Gissur Björn Eiríksson gengur ekki alveg heill til skógar og því sniðug en e.t.v. ómeðvituð ákvörðun að sýna hann með trjám á umslagi meistaraverksins. Ég veit annars lítið um Gissur – fletti honum þó upp í símaskránni og skv. henni býr hann í Hátúni 10 (öryrkjablokk). Lögin eru aðeins átta og allir textarnir samdir árið 1975 (í maí og júní) og má það nánast teljast einstakt afrek að þetta komi út núna, 27 árum síðar. Tónlistin er skemmtarafroða í anda "Hamfara", textarnir steypa á ensku, en það er einstök söngrödd Gissurarar sem er kirsuberið á þessa einstöku köku.
Eins og Gissur benti á á plötunni er jörðin ein af trilljón stjörnum. The Beginning ætti að vera til á þeim öllum.

29.06.09
Einu sinni þegar við Lufsan vorum nýkomin til New York bárust fréttir af því að George Harrison væri látinn. Nú skrapp ég í ferð til Akureyrar og var ekki fyrr kominn norður en allt fylltist af fréttum af önduðum Michael Jackson. Ég skrifaði einu sinni bakþanka sem heitir Michael Jackson og læt hann duga sem minningarorð. Ég skildi annars aldrei hvernig þessi súpertjónaði maður ætlaði að halda úti stuðinu á 50 tónleikum í röð.
---
Ég var frá í 4 daga og fór aldrei í tölvu. Það var helvíti hressandi (díteilar síðar). Ég held ég hafi ekki misst af neinu. Þegar ég fór voru allir að væla um Icerave og þegar ég kom til baka voru ennþá allir að væla um Icerave. Það er meira hvað þessi safnplata frá 1992 getur vakið sterkar tilfinningar hjá fólki. Við verðum Norður Kórea ef við neitum að hlusta á Icerave og væli væl. Sjálfur er ég á báðum áttum en hef hlustað smá á Icerave í kvöld. Þori ekki öðru. Nú getur þú líka hlustað smá á Icerave.

Pís og keik - Ég og Nonni
Þess má geta að Björgvin Halldórsson sá um að velja á safnplötuna. Þann 15. feb í fyrra voru erlendir peningamenn ekki alveg vissir um að Icerave væri svo frábær plata. Þá sendi Landsbankinn þetta skjal til fjölmiðla í Bretlandi til að fullvissa þá um að aurinn á innlánsreikningum Icerave væru í traustri geymslu. Nei nei, við erum ekkert að fara á hausinn, haldið bara áfram að leggja inn á okkur. Fyndið svona eftir á, ekki satt? Þetta gums allt segir manni bara það að það er ekkert hald í neinu. Og við hlustum ekki á rave-tónlist óreiðumanna. Eða hvað? 

25.06.09
Alveg er ég viss um að kostunaraðilar myndarinnar Transformers 2 Revenge of the Fallen eru Hasbro leikfangagerðin og Bandaríski herinn. Mig langaði allavega til að kaupa bílakalla og ganga í herinn til að skjóta á vonda bílakalla og rústa menningarverðmætum í Egyptalandi eftir að hafa séð þetta ofbeldisrúnk dulbúið sem barnamynd. Þetta er 3ja tíma djöfulgangur og svona helmingi of langur. Dagbjartur var hins vegar eiturhress með þetta og fer eflaust bráðlega að suða um nýjan bílakall.
---
Maður út í bæ bað mig um að grafa upp mont-auglýsingu frá Baugi Group sem var sýnd á undan áramótaskaupinu sirka 06 til að „gefa innsýn inní ruglið sem var í gangi“, eins og hann orðaði það. Ég hef lítil tengsl í heim mont-auglýsinga en ef einhver getur sagt mér hvar svona gamalt mont má finna á netinu væri ég glaður. Ég ætlaði að benda manninum á svipað montrúnk frá einhverju sem heitir Atorka. Þar á heimasíðunni var lengi galin og óskiljanleg auglýsing frá þeim með Gísla Erni í aðalhlutverki en nú virðist hún hafa verið fjarlægð. Í staðinn, í takt við tímann náttúrlega, er bara komið eitthvað bull um "samfélagslega ábyrgð". Eða eins og segir í laginu: „muna að gefa í líknarstarfssemi“. 
---
Ég vil ekki monta mig um of en ég held ég sé samt með fyrstu mönnum til að fá mér úkulele hér á landi. Nú er annar hver maður lemjandi úkulele voða krútt. Hljóðfærið er upprunnið á Havæ þegar portúgalskir innflytjendur þar fóru að smíða sér lókal útgáfu af portútgalska smágítarnum cavaquinho. Sem Kyrrahafsfrík kom snemma inn í myndina að fá mér svona og lét ég verða af því í London árið 2000, bara eitthvað drasl af Vantage gerð. Ég lærði nokkur grip og samdi eitt lag. Þá var hringt frá Símanum og ég beðinn um að semja lag sem átti að notast í auglýsingu um nýja heimasíðu Símans. Úkulelelagið smellpassaði. Þetta var gríðarlega metnaðarfull auglýsing leikstýrð af Óskari Jónassyni. Ég man ekki hvað aðalleikarinn heitir en ég var að vinna með honum í Japis. Hann var svona lúði og var að spila lagið á úkulele og textinn fjallaði um heimasíðuna: Ef þú vilt vita eitthvað um símann þinn, skaltu fara á heimasíðuna beint inn (o.s.frv.) Lagið var tekið upp hjá Saga Film og Doddi í Trabant söng það. Svo var auglýsing til, ægilega fín, og ég fékk 200.000 kall eða eitthvað fyrir lagið en auglýsingin var bara sýnd einu sinni. Ef það. Mig minnir að heimasíðan hafi ekki verið tilbúin fyrr en hálfu ári eftir að auglýsingin var tilbúin eða eitthvað. Úkuleleið borgaði sig allavega upp í snarhasti. Seinna gaf Lufsan mér annað úkulele, einnig af Vantage gerð, bara fínna módel. Þessi hljóðfæri eru náttúrlega til í fjórum stærðum og af mörgum rosaflottum tegundum. Ég kíkti í úkulelebúð á Havæ á sínum tíma og alvöru tæki voru rándýr. Ég sá líka innfæddan hlunk spila í rútu á leið í luau og hann strömmaði á mjög sérstakan hátt sem ég hef aldrei almennilega náð. Margt eftir í úkulelefræðum, altsog.
---
Annars er marr búnað verí fríi og svona. Gerði heiðarlega tilraun til fiskveiða með ömurlegum afleiðingum. Í Skorradalsvatni sargaðist flotholt og fluga af í þriðja kasti. Þá festi ég Tobyspún og braut glænýju stöngina þegar ég reyndi með offorsi að ná spúninum. Á bát í Vesturhópi hélt ég áfram með hálfa stöng og lét bátinn draga annan spún. Gætti ég ekki að mér og rann allt girnið af hjólinu. Greip ég þá Disney-stöng Dagbjartar og henti út síðasta spúninum. Hann festist og allt draslið slitnaði af. Ég varð auðvitað ekki var einu sinni á meðan á þessu armageddoni stóð! Læt þetta þó ekki stoppa mig og mæti fílefldur og reynslunni ríkari aftur til leiks asap. 
---
Best í ruslflokknum er Bakþanki dagsins.

19.06.09

Tvíhöfði - Andsetin eiginkona
Það er ótrúleg mannauðssóun að Tvíhöfði sé ekki í loftinu. Oft var þörf en nú er nauðsyn. Hvað skyldi Yfirkennaranum finnast um Icesave? Fór Suðu-Sigfús illa út úr bankahruninu? Kannski rætist úr þessu, mér heyrist þeir allavega vera til í tuskið. Gubbað af gleði er kominn út, tvöfaldur troðfullur pakki. Mörgum sinnum betra en ekkert!

18.06.09 - Pepp verður að hafa innistæðu
Bankagrey hamast við að eyða peningum í "ímyndarauglýsingar" eins og ekkert hafi í skorist. Hér er ein on ðe hás:

---
Nýi listinn hefur verið birtur. Athyglisvert er að bera hann saman við listann úr Eru ekki allir í stuði:

Bestu plötur Íslandssögunnar 2009: 1.Ágætis byrjun - Sigur Rós - vann líka síðast 2.Lifun - Trúbrot - upp um 3 3.Á bleikum náttkjólum - Megas & Spilverk þjóðanna - sama 4.Hinn íslenzki Þursaflokkur - Þursaflokkurinn - upp um 8 5.Sumar á Sýrlandi - Stuðmenn - niður um 1 6.Debut - Björk - niður um 4 7.Gling Gló -  Björk etc - upp um 6 8.Ísbjarnarblús - Bubbi Morthens - niður um 2 9.Með suð í eyrum við spilum endalaust - Sigur Rós - ný 10.Sturla - Spilverk þjóðanna - upp um 1 11.Me And Armini - Emilíana Torrini - ný 12.Hana nú - Vilhjálmur Vilhjálmsson - upp um 4 13.Fisherman's Woman - Emilíana Torrini - ný 14.Life's Too Good - Sykurmolarnir - niður um 4 15.Með allt á hreinu - Stuðmenn - niður um 11 16.Einu sinni var-Vísur úr vísnabókinni - upp um 14  17.Lög unga fólksins - Hrekkjusvín - upp um 14 18.Kona - Bubbi Morthens - niður um 9 19.Mugimama is this monkeymusic - Mugison - ný 20.Takk... - Sigur Rós - ný

Bestu plötur síðustu aldar (birtur 2001): 1 Sigur Rós - Ágætis byrjun 2 Björk - Debut 3 Megas & Spilverk þjóðanna - Á bleikum náttkjólum 4 Stuðmenn - Sumar á Sýrlandi  5 Trúbrot - Lifun  6 Bubbi Morthens - Ísbjarnarblús  7 Utangarðsmenn - Geislavirkir  8 Stuðmenn & Grýlurnar - Með allt á hreinu 9 Bubbi Morthens - Kona  10 Sykurmolarnir - Life’s too good 11 Spilverk þjóðanna - Sturla 12 Þursaflokkurinn - Hinn íslenski þursaflokkur  13 Gling Gló - Björk etc 14 Ham - Lengi lifi  15 Björk - Homogenic 16 Vilhjálmur Vilhjálmsson - Hana nú  17 Megas - Megas 18 Ýmsir flytjendur - Rokk í Reykjavík 19 Fræbbblarnir - Viltu nammi væna 20 Björk - Post

---
Er maðurinn sem rústaði húsinu og gróf bílinn það sem koma skal? Eða er hann einsdæmi, eins og karlinn á Stokkseyri (eða hvar það var) sem drap landnámshænurnar sínar (nema það hafi verið gæsir) þegar fjölmiðlaplágan um fuglaflensuna stóð sem hæst? M.ö.o., eru allir að verða vitlausir eða bara örfáir?
---
Í gær sagði Jóhanna: „Íslenskir útrásarvíkingar höfðu farið víða um í miklum græðgis og óhófsham og skilið eftir sig rústir, ekki einungis hér á landi heldur einnig í öðrum löndum. Stjórnvöld og eftirlitsstofnanir sýndu við þessar aðstæður of mikið andvaraleysi“ (kjú inn á skot af glottandi forseta og forsetafrú í fýlu). 
Jóhanna segir okkur heyja sjálfsstæðibaráttu og kom með pepp, m.a. að þjóðin mætti „ekki draga sig inn á heiðina“ eins og Bjartur í Sumarhúsum. Jóhanna og hennar fólk verður að skilja að það þýðir lítið að vera með pepp á meðan málin eru óuppgerð. Það vantar klósjör. Réttlætið hefur enn ekki sigrað. Það er allt við það sama. Ekki einn einasti íslenskur útrásarvíkingur sem fór víða um í miklum græðgis og óhófsham hefur þurft að svara til saka heldur er allt þetta lið nú í kappi við að mylja undir sig gamla draslið á ný. Jóhanna getur peppað fram í rauðan dauðann og dregið glottandi forsetann með sér en það virkar ekki djakksjitt fyrr en búið er að fjarlægja dýrbítana. Heyrirðu það Jóhanna?
---
Plötubúðir eru deyjandi fyrirbæri, nema þær séu þeim mun æðislegri. Virgin á Times Square á að hafa verið svaka fræg og hefur nú verið lokað. Ég man satt að segja ekkert eftir þessari búð. Man hins vegar eftir Tower neðar á Manhattan en þar við hliðina er hin gegnumgeðveika Other Music, sem lifir eflaust góðu lífi ennþá. Einhver hjá Rolling Stone var að röfla um að það væri erfiðara fyrir ný bönd að koma sér á framfæri í dag. Nú? Ég hélt að það ætti að vera auðveldara með mæspeis og svoleiðis. Kannski ný bönd ættu bara að drullast til að gera einhverja almennilega tónlist í staðinn fyrir að hjakka endalaust í lagabanka síðustu fimm áratuga. 
---
Horfði á Íslenska drauminn enn einu sinni í gær. Klárlega ein af 5 bestu kvikmyndum Íslandssögunnar (hinar fjórar gætu verið Sódóma Rvk, Varði fer á vertíð, Rokk í Rvk og Börn náttúrunnar). Tóti er erkitýpa góðærisgosans og myndin öll allegoría fyrir það sem við erum að ganga í gegnum. Nú erum við að vinna við málningavinnu en um leið og einhver kemur með frábæra hugmynd í heilsugeiranum erum við stokkin af stað á ný og ekki langt að bíða þar til við verðum aftur komin á einkanúmer. Reyndar nær skíturinn svo langt upp á bak í þetta skiptið að það gæti tekið mannsaldur að komast aftur á einkanúmer, en vittu til, það kemur.
---

Kennedy - John and Yoko (featuring Yelle)
Kennedy er voða stuð og platan hans heitir Life is a party. Hér er gott stuðlag um John og Yoko. Getur ekki klikkað!

17.06.09
Baggalútur hefur gefið út plötu með SS-læsingu og lekkert Selfosslag þar að auki. Gúmmilaðið má finna hér.
---
Fréttin af Sigur Rós í Popppunkti hefur farið eins og eldur um sinu poppblaða, enda ekki á hverjum degi sem eitthvað skemmtilegt gerist í þeim bransa. Nördabibblían Pitchfork sagði frá því og Qið líka. Og þaðan bárust tíðindin til annarra minni blaða. Spurning hvort Áhöfnin á Halastjörnunni fái einhver tilboð í kjölfarið? Annars tel ég það mjög líklegt að Ágætis byrjun verði valin besta íslenska platan í heimi í dag.
---
Maður er sívakandi fyrir einhverri skemmtilegri músik. Get ekki sagt að maður hafi hoppað hæð sína í loft upp af spenningi fyrir einhverju á þessu ári. Nýja Grizzly Bear platan rúllar hér undir og er alveg ágæt. Green Day nýja er meira Whorokk frá þeim og ókei með það, Sonic Youth eru traust í hjakkinu en nýja Elvis Costello er leiðinleg. Nýja Jarvis Cocker er alls ekkert spes, Phoenix platan er nokkuð góð, en Art Brut gerir lítið fyrir mig. Nokkur lög af nýju Prodigy eru fín á brettinu og Animal Collective er alveg fín. Kannski þetta stöff sé einna best af því sem maður hefur heyrt só far af erlendum plötum 09:

God help the girl - God help the girl
Nýjasta pródjektið frá Belle & Sebastien karlinum Stuart Murdoch (lestu um það hér eða hér) er fullt af sætu, gamaldags og gáfulegu stöffi eins og við var að búast. Svo á maðar eftir að tékka á ýmsu og margt á eftir að koma út. Þarf að athuga nýju The Gossip og Iggy Pop, svo koma víst Blur og Devo með nýjar plötur á árinu (ekki að maður búist við miklu frá þeim jálkum). Það hlýtur eitthvað almennilegt að detta inn. Einhverjar hugmyndir?
---
Annars er það helst að frétta að ég keypti veiðigræjur í gær og er albúinn að byrja að veiða í soðið. Í stað þess að kaupa eitthvað drasl í Rúmfatalagernum fór ég í búð að Grandagarð 3 þar sem græjurnar kostuðu alveg það sama og í Rúmfó, en líta út fyrir að vera betri.

16.06.09

Dj Ásta fór hamförum á bjöllunni, eins og sást í fréttunum í kvöld. Þetta hefði verið ennþá fyndnara ef Dj Ásta hefði verið með rafbyssu á priki til að þagga niður í þessum sítuðandi framsóknarplebbum, sem ættu að hafa vit á því að halda kjafti í svona áratug á meðan allir gleyma Halldóri og Finni.
---
Það er meiningin að tjalda á víð og dreif. Til dæmis að labba í kringum Langasjó með tjaldið á bakinu. Mig vantaði göngutjald og skoðaði hæklass tjöld í virtum búðum. Þetta var allt á 30.000 - 50.000 kall og ég bara tímdi því ekki. Niðurstaðan var Rúmfatalagerinn og tjald á 2.990 kr. Ég mun eflaust bölva helvítis nískunni þegar ég ligg einhvers staðar vatnssósa og skjálfandi nær dauða en lífi upp á öræfum í hríðarbyl. En jæja...
---
Erðanúmúsik tilkynnir næstu útgáfu sína: Dr. Gunni Feita svín. Um er að ræða nytjamúsik til notkunar á líkamsræktarstöðum, helst til að hlusta á á göngubretti eða skíðavél (eða á hlaupum úti). Diskurinn verður um klukkutíma langur enda tekur því varla að fara á brettið fyrir minna. Hægt verður að hala plötunni niður frítt en einnig verða í boði árituð og tölusett eintök á CD disk (þúsari). Með CD disknum mun fylgja handhægur leiðbeiningabæklingur þar sem útlistaðar verða 100% öruggar aðferðir til að losna við 10 kíló af spiki og/eða 30 kíló af spiki. Feita svín er á útgáfuáætlun í "haust".
---
Ég vek athygli á því að það er japanskt í norræna húsinu. http://101tokyo.is/ Meðal atriða er gigg með Shugo Tokumaru miðvikudaginn 1,. júlí með Amiinu. Shugo er japanskt krútt og aldrei að vita nema maður drullist í norræna til að krúttast á fullu.

15.06.09
Bölvað fokk að vera ekki með myndavél á símanum sínum. Þá hefði ég getað tekið myndir af settinu fyrir Fangavaktina og sett hér inn. Mig langar til að gamli Nokia síminn minn springi í loft upp svo ég geti keypt nýjan síma hjá Nova á 2000 kall á mánuði og stuð. Verst að þá væri ég að styrkja Björgúlfsfeðga. Það eru einum of erfitt að lifa hérna. Maður er alltaf að styrkja Satan hvað sem maður gerir. Það ætti einhver góður maður að teikna upp viðskiptamunstur þeirra sem vilja ekki eiga viðskipti við útrásarfífl. 
---
En allavega. Það var verið að taka við mig viðtal fyrir heimildarþátt um Vaktar-seríuna. Tekið upp í Krepputorgi, en þar sirka fyrir aftan Toys R Us var Fangavaktin tekin upp. Þessi heimildarþáttur verður sýndur í haust. Ég get skúbbað því að Fangavaktin verða ekki nema sjö þættir. Serían byrjar í sept. Það er búið að taka þættina upp og nú er verið að klippa þá. Tökur á bíómyndinni Bjarnfreðarson eru að hefjast. Það á að frumsýna myndina annan í jólum. Þetta verður fyrsta framtíðarmynd Íslandssögunnar því hún gerist sirka 2013 þegar Georg er laus úr vistinni. Hann sleppur með 4 ár fyrir morð af gáleysi á Ólafíu Hrönn. Ég hef enga ástæðu til annars en að áætla að þetta verði allt saman algjör djöfulsins snilld.
---
Staðalblogg dagsins: Væli væli. Peningar. Ú ú. Icesave. Fokk. Drepa alla. Æ æ. Ísland. Siðrof. Hengja þá. Ó vei. Afhverju ekki líka ég? Grísinn! Leðurhommi rústar kommahúsi. Ó ó. Manjana.

14.06.09
Ég fór í síðasta skipti á ævinni í Hyrnuna í gær. Það er alltaf sama sagan, fjórtán ferðalangar að panta sex pulsur og ellefu ísa hver, og ein þunn unglingsstelpa að afgreiða. Ég gerði tvær tilraunir til að kaupa mér pulsu en fór tvisvar svangur frá borði þegar mér ofbauð biðin. Hyrnan er rusl. Hyrnan er komin í bann. Aldrei aftur! Eitthvað annað var upp á teningnum í hinni metnaðarfullu vegasjoppu Vegamót á Snæfellsnesi. Þar voru þrjár harðduglegar búkonur á vakt sem sinntu gestum af alúð og áhuga. Þar fékk ég pulsuna mína og endurnýjaða trú á mannkynið.
---
Gönguhópurinn Blómey ætlaði á Skessuhorn í Borgarfirði en hraktist undan óárennilegri skessunni sem var skýjum hulin og með óárennilega snjóskafla í hettunni. Ákveðið var að taka Drápuhlíðarfjall í staðinn, flott fjall í nágrenni Stykkishólms. Vegurinn er kominn alveg upp að Baulárvallarvatni. Ég hef aldrei farið nýja veginn áður. Þetta er miklu flottari leið en Kerlingaskarð. Á fjallinu þurfti að klöngrast upp drápshlíðar fullar af steinaflögum um stund, upp í flott útsýni þaðan sem sést yfir Breiðafjörð og fjallahlaðborð allt í kring, t.d. fjöllin Skyrtunnu og Ljósufjöll. Ég sá litla þyrlu fljúga í suðurátt. Óli á flótta með þýfi? Ég tók löngu leiðina niður og strunsaði áfram einn í mýrlendi um hríð. Setti í fluggír og öslaði blautar þúfur og flæmdi mýrlendisfugla ítekað úr hreiðrum sínum (ímynda ég mér). Náði loks veginum þar sem vörubílstjóri bauðst til að skutla mér eitthvað. Helvíti gott. Malarvegur, sumar og sól. Ég leiddi ekki hugann einu sinni að kúluláni Sigurðar eða Icesave deilunni. Í Hólmi Stykkis var margt um manninn, hoppukastali og læti. Gamla byggðin er einhver flottasti staður á landinu og Narfeyrarstofa gerði gott eðalkaffi á kreppuverðinu 300 kr. Í gamla bókasafninu er Roni Horn með leiðinlega vatnasýningu styrkta af FL-group og Straumi Burðarás. Jæja, húsið er flott. Þarna var boladrusla til sölu sem mig langaði til að kaupa enda í svitastorknum bol en ha, 5000 kall? Nei nei.
---
Mig langaði ekkert rosalega mikið til að snúa aftur í Kreppuvík. Það er eins og kreppan sé ekki til út á landi. Eða það var hvort sem er aldrei neitt sérstaklega mikið góðæri þar.

13.06.09

Mikko Alatalo - Comediénne
Keypti nokkrar plötur í nytjamarkaði ABC sem er beint á móti Húsasmiðjunni og við hliðina á elstu Bónus. Það var svo sem ekki upp á margar fiskitorfur úrvalið, en eitthvað gat ég gripið smálegt með mér, safnplötu frá Stiff útgáfunni, nokkrar næntís tólf tommur sem ég get notað í Popppunkti og svo sólóplötuna Maalaispoika Oon frá 1974 með finnska popparanum og stjórnmálamanninum Mikko Alatalo. Seventís finnskt er yfirleitt nokkuð skemmtilegt, t.d. plötur M.A.Numminen sem eru gefnar út af finnska Love Records merkinu líkt og Mikko. Lógóið þeirra er nokkuð sniðugt:

Það er af plötunni að segja að hún er nokkuð fjölbreytt, kántrí og rokk og popp og svo textar á finnsku, sem er náttúrlega magnað tungumál. Í þessu lagi finnst mér t.d. eins og hann sé alltaf að syngja "í mannhafinu". Í mannhafinu er einmitt eitthvað sem seventís popparar myndu syngja til að vera djúpir.
---
Það kemur smátt og smátt í ljós hversu frábær táknmynd Silvía Nótt var fyrir góðærið. Hún var bara nokkrum árum á undan sinni samtíð. Véfrétt. Allir elskuðu hana. Allir elskuðu ríku kallana, útrásina og góðærið. Svo kom Eurovision/Hrunið og þá fóru allir að hata Silvíu/ríku kallana. Munurinn er bara að Silvía var leikin af frábærri leikkonu en ríku kallarnir voru ekki leiknir heldur alvöru fífl. 
---
Jæja, ég má ekki vera af þessu. Fjallgönguvertíðin er byrjuð og gönguhópurinn Blómey fer af stað með trukki á sjálft Skessuhorn.