31.05.08
Fann voða næs eyja síðu, þar sem eitt af áhugamálum mínum, eyjur á Kyrrahafi, fær umfjöllun. Þar segir m.a. frá Xavier Rosset, sem ætlar að dvelja einn á eyðieyju í 300 daga og gera um það heimildarmynd. Hann fær bara að taka með sér svissneskan vasahníf, kameru og batterí fyrir kameruna. Alveg væri ég til í að vera einn á eyðieyju, en kannski bara í svona eina viku. Ætli væri ekki öruggara að ég væri með fullan ísskáp með mér. 
---
Uppnám hjá starfsliði Airwaves. Maður bara vonar að þessi glæsilega hátíð sem var komin á blússandi siglingu haldi dampi.
---
Jarðskjálfti smarskjálfti. Þetta er nú bara eitthvað pínöts, hugsaði ég og hristist örlítið við skrifborðið í Skaftahlíð. En nei nei, ekki heil hilla um allt Suðurland. Og fréttafólk komst í spikfeitt og gat glennt sig við pulsuvagninn á Selfossi út í eitt.

30.05.08

Að hugsa sér: Elísabet Lára bara orðin eins árs! Hún þykir sláandi lík mér. Nokkuð erfiðlega gengur að finna viðunandi viðurnefni á hana. Eins og er eru bæði Skufsan, Elgurinn, Essa klessa, Elsí og Litla Lufsan í jafnri notkun, en ég á von á að fast nafn finnist. Kannski bara Elísabet Lára, því lendingin hefur orðið að Dagbjartur Óli er kallaður Dagbjartur Óli við öll tækifæri. Hér er sýnishorn úr glæsilegri feðgina-seríu eftir Bigga Baldurs.
---
Mér tókst að hræra saman mannáti og Sjálfsstæðiflokknum aftan á víðlesnasta blað landsins án þess að nokkur hæna tæki gaggandi móðguð upp hanskann. Það er alveg búið að maður geti hneykslað einn né neinn lengur enda er það svo sem bjánalegur tilgangur. Bakþankinn er hér.
---
Fór loksins á ódýra mexíkóstaðinn Santa María, Laugarvegi 22, í gær. Gerði þau mistök að fá mér ekki mexíkóskt heldur samloku sem var svo sem alveg ágæt. Helsti kostur staðarins er verðið - ekkert kostar yfir 1000 kall. Reyndar allt á 990. Lufsan segir það hafa kostað 890 síðast þegar hún fór. En verðin eru sem sé gríðarlega jákvæð og til eftirbreytni. Vildi að fleiri veitingarhús tækju þennan pól í hæðina. Þjónustan var fín en réttirnir komu kannski full seint. Kannski mikið að gera í eldhúsinu. Innréttingar flottar og stemning góð. Fær hiklaust XXX hjá mér (í veitingashúsarýni, þar eru einnig komnir belgradskir staðir.)
---
Tónleikar tónleikar! EurovisionFrakkinn sjúskaði Sébastien Tellier leikur með hljómsveit á Íslandi 28. ágúst! og ensku dimmraddajakkafatapoppararnir í Tindersticks á Nasa 11. sept! (á þessu bloggi er haugur af tónleikaupptökum með Tindersticks).
---
Mér hefur verið bent á að rokksöguþættirnir á Rúv eru endursýndir á laugardögum. Sá fyrsti kl. 14.15 á laugardaginn næsta.
---
Dr. Gunni - Alltaf mega halló. Það er gott nafn á plötu.

29.05.08
Nú þarf maður að skutlast eftir bók bókanna, Símaskránni, því Hugleikur Dagson teiknar myndasögu sem birtist á einum ramma á hverri opnu. Þetta er augljóst.
---
Ég birti tvö dæmi um slappleika minn: Gat ekki vakað eftir rokkþættinum í gær. Veit einhver hvar maður getur séð þetta á netinu? Nennti ekki á Dylan. Leiðist hann. Hef gert allmargar tilraunir til að komast "inn í hann" en það bara gerist ekki neitt. Ég held ég sé hreinlega ekki nógu gáfaður til að fíla Dylan. Mætti ég þá frekar biðja um John Fogerty. Mesti bömmerinn við að vera í Serbíu var að missa af þeim meistara. Ég sendi Ása bróður sem hefur aldrei upplifað annað eins súpergigg. Á sama tíma hékk ég á írska pöbbnum í Belgrad og glápti á þennan Chelsea/Man utd leik. Þeir á pöbbnum blöstuðu leiðinlegri tónlist yfir leikinn (sem var á silent) og rifu bara kjaft þegar maður bað þá um að hækka í leiknum. Sögðu að þetta væri enginn helvítis sportklúbbur heldur pöbb og það væru ekkert allir að glápa á þennan leik. Drykkirnir voru allavega góðir.
---
SÁÁ-blaðið sem fylgdi Fbl í gær er stútfullt af stöffi. Mikael Torfason talar við pabba sinn án þess að fá almennilegt svar við spurningunni Afhverju drakkstu svona mikið? og Gunnar Smári talar um þá augljósu staðreynd að þjóðfélagið er allt á leveli fyllibyttunnar. Kannski er kominn tími til að blása lífi í starfssemi bindindisfélagsins Nóló? Æi nei. Ég nenni ekki að ala Íslendinga upp. Læsi mig bara inni um helgar og hætti mér ekki oní bæ nema í björtu.

28.05.08

Sigur Rós - Gobbledigook
Það er allt að fyllast af góðum íslenskum plötum. Sigur Rós mæta með Með stuð í eyrum, við spilum endalaust og miðað við lagið hér (fyrsta sýnishorn) er ferskari Sigur Rós á ferð en áður. Meira sveitaball, meira allsberir krakkar í stuði út í skógi um mitt sumar, minni þyngsli, minna jarðarför ömmu þinnar í þoku. ( ) og Takk voru dauflegur endurómur af meistaraverkinu Ágætis byrjun (beisiklí, viðurkenndu það bara) en nú er eins og nýr póll hafi verið tekinn í hæðina - stuðpóll. Hér má sjá pjöllurassavideó við lagið. Ég bíð sannast sagna spenntur eftir plötunni og vona að þetta sé ekki eina stuðlagið á henni.
---

Benni Hemm Hemm - Veiðiljóð
Þann 13. júní næstkomandi (föstudagur) kemur út hjá kimi records þriðja breiðskífa Benna Hemm Hemm, Murta St. Calunga. Veiðiljóði er óður til bókarinnar Skugga-Baldur eftir Sjón. Lagið er hresst og skemmtilegt með vísanir í rokksöguna og þar á meðal Rolling Stones, ELO og AC/DC. Vilja þeir meina í fréttatilkynningu. Stórgott lag hjá Hemma Benn Benn og ljóst að nýja platan er ekkert slor. Ég bíð sannast sagna spenntur.


Múgsefjun - Skiptar skoðanir
Fyrsta plata Múgsefjunar, Skiptar skoðanir, kemur út í dag. Múgsefjun er etv mitt á milli Spilverksins og Sprengjuhallarinnar með dassi af Þursunum, svo maður gerist latur í skilgreiningunum. Kalin slóð hefur verið að gera það gott og Lauslát er næsti megahittari í spilun. Hér er aftur á móti hið gríðargóða titillag (featuring Fjallabræður). Rammíslenskt og gott og þú ættir sannast sagna að drífa þig beint út í plötubúð.
---
Ég er ekki frá því að sumarið sé komið.

27.05.08
Geir Haarde: Æi góði besti hættu þessu væli.
Fréttastofa Stöðvar 2: Áfram – Meira meira!
---
D'er náttúrlega djók. Ég meina, Dima Bilan. Einhver mafíustyrktur Rússaskratti sem engdist um sviðið með kellingakall á skautum og fiðlularf sér við hlið. Og svo allir vælandi væmnir í endann og Dima kominn á bringuhárin. Og þetta rusl vann! Miðað við þetta er Evrópu með ömurlegan tónlistarsmekk. Aðeins skárra var píkupoppið frá Úkraínu, Grikkland og Armeníu, sem raðaði sér í næstu sæti. En það var ágætis stöff þarna, eins og ég hef áður sagt. Frakkinn Sebastien Tellier var með frábært atriði. Og Ísland sannaði að við erum ekki algjörir fávitar og gáfum meistaranum átta stig. Þá varð ég stoltur í höllinni. Sjóið hans var ýkt töff. Ég sá þetta í rennslinu og spurði sjálfan mig hvort tækniliðið væri með allt á hælunum (skotin af löppunum á honum) eða hvort þetta ætti að vera svona. Þetta átti að vera svona. Fáum meistarann með epískt lag um íþróttaflíkur af hinni ágætu plötu hans, Sexuality.

Sébastien Tellier - Sexual Sportswear
---
Maður var alltaf eitthvað að rekast á Sébastien á förnum vegi. Hann var alveg eins í alvöru og á sviði en það var hins vegar ekki spænski Eiríki Fjalarinn. Einu sinni sá ég hann án gerfi og kom þá í ljós ægilega nördalegur smá-spanjóli. Ég sá líka bosnísku systkinin öppklós og tók eftir því að stelpan var með dauða smáfugla í hárinu. Ég var hrifinn af laginu þeirra og keypti m.a.s. plötu Laka, Zec, sem kom út í fyrra. Hún er alltraust en kannski ekkert lag alveg eins gott og Eurolagið. 

Laka - Medzed
---
Þegar ég álpaðist loksins á plötubúð spurði ég strákinn út í gamalt júgópönk. Ég fékk að heyra nokkra diska en það var þrekraun því annar hátalarinn virkaði bara á headfóninum. Af sýnishornunum fannst mér Pekinška patka (Peking önd) áberandi best og keypti safndisk. Bandið starfaði á árunum 1978 - 1981. Byrjaði í pjúra pönki en endaði í Joy Division-legri kæfu. Hér koma tóndæmi af þessari þróun.

Pekinška patka - Bela Šljiva (fyrsti síngull, Jugoton 1979)
Pekinška patka - Monotonija (af annarri LP, Jugoton 1981)
---

GVA tók mynd af þessum á markaðinum rétt hjá Hoteli Moskvu þar sem við vorum. Ég verslaði reyndar engin jarðarber en fullt af kirsuberjum, tók meira að segja 2 kíló með mér heim. Ég hef aldrei étið jafn mikið af kirsuberjum enda fæst þetta hér bara í mínískömmtum á hryllilegum okurprís. Á markaðinum fékk maður kílóið á 100 dinera, 140 kall. Ég sat sveittur á nærbuxunum inn á Hóteli Moskvu og hreinlega mokaði þessu upp í mig. Bæ bæ kirsuber.


Þetta er fyrir framan Hótel Moskva, Hótel Balkan þarna til vinstri. Fyrir framan þennan gosbrunn var oft múgur og margmenni, en á þessari mynd eru fáir mættir. Við komumst að því að liðið var mætt til að skiptast á fótboltakarlamyndum, einhver syrpa sem er gefin út fyrir EM í sumar. Og þetta var allt þrælfullorðið fólk sem stóð í þessu. Ég sæi þetta ekki alveg gerast fyrir framan Kaffi París.

26.05.08
Er kominn heim og beint í einangrun og afeitrun. Það á að aflúsa mig af lélegri tónlist. Hausinn á mér er fullur af Eurovisionlögunum 2008 sem ganga í lúppu, en ég er sprautaður reglulega niður með gömlu pönki. Mun örugglega ná mér að fullu innan skamms.
---
Í Belgrad litu allir karlarnir út eins og Dalton-bræður og á svipinn eins og þeir vildu buffa mann. Konurnar voru allar eins og 2 metra Unnur Birnur, bara sætari. Ókei þetta er aðeins ýkt. Ég hafði aðallega samskipti við leigubílstjóra. Það voru sjaldan belti í bílunum og ekkert var sjálfssagðara en að reykja. Einn leigubílstjórinn bauð mér m.a.s. rettu (sem ég þáði auðvitað). Einu sinni þurftum við að fara á IN-hótelið. Okkur var ekið á N-hótel. Þegar misskilningurinn hafði fattast keyrði karlgreyið okkur á réttan stað en neitaða að taka við krónu. Við vorum búnir að vera í bílnum í 40 mínútur og keyra um alla borg. Serbar eru semsé úrvalsfólk og ekkert að marka þótt þeir séu á svipinn við fyrstu sýn eins og þeir vilji buffa mann. 
---
Borgin er kaflaskipt. Sumsstaðar glæsileg og velhaldin hús eða hreinlega munaðar-standard, eins og í sendiráðshverfinu. Hinsvegar er líka sótsvartur sovétblokkafílingur, sem lætur "Gyðufellið líta út eins og Arnarnes" eins og Pétur Jesús komst svo skemmtilega að orði. Algjör botn á mannlegri reisn er svo í hverfum sígauna (eða Róma fólks eins og mest pc er að kalla það). Fólkið hefst við undir brúnum yfir Sövu í ógeðslegum kofum, án rennandi vatns, hundshræin liggjandi út um allt. Þetta er beisklí bara öskuhaugur. En samt eru allir voða hressir með þetta af heimafólki, krakkarnir skælbrosandi að leika sér og bara stuð á liðinu. Svona viljum við vera. Þetta var umtalað í íslenska hópnum. Mest öðruvísi einhvern veginn, að það væri fólk í borginni sem væri algjörlega á skjön við aðra, nánast eins og önnur dýrategund. Baldvin fréttamaður Rúv vildi næla sér í verðlaunafrétt og hélt einn með kameru inn í hverfið en kom svo hlaupandi með steinaregnið á eftir sér til baka, eðlilega nokkuð brugðið. Held hann hafi samt tekist að búa til innslag um þetta.
---
Ekki eins og þessi hverfi væru langt í burtu, kannski 150 metrar frá þeim og örygginu og velsældinni á Continetnal-hótelinu. Við Gunnar ljósmyndari fórum í mollið. Frá Guccibúllunum voru 100 metrar í ógeðslegu hverfin. Maður fattar þetta ekki. Eftirminnilegasta sýn ferðarinnar var sýnishorn úr hverfinu sem gekk framhjá okkur þar sem við náðum taxa. Karl sem dró trévagn með tréhjólum og í sátu amma, konan og krakkarnir. Meðfram skokkuðu fjórir svangir sjeffarhundar og vörðu leiðina. Einhver sá konu með barn sem var verið að reyna að reka frá einhverju kaffihúsi. Þegar hún var ekki nógu snögg í burtu tók veitingamaðurinn upp kveikjara og kveikti í hárinu á henni.
---
Mér varð kunnugt um þessi hverfi sama dag og ég sá stórhýsin sem Nato sprengdi og enn standa óuppbyggð í klessu. Það var býsna grár dagur en ég fékk samt engar martraðir. Svo var ég farinn að leiða þetta hjá mér eins og aðrir enda er það eina leiðin til að halda andlegri heilsu. Afneitun og ignorans.
---
Á bakvið Hotel Yugoslavia eru haugarnir af prömmum á Dóná með fullt af klúbbum. Sumir eru hipp og kúl með kokteilbar, aðrir eru lásí fyllirríspleis og enn aðrir eru búmmbúmmdiskó. Við gengum þarna á milli eitt kvöldið, helvíti góður staður til að fara á fyllirí. Eftirtektarvert að á flestum stöðum var læfband sem spólaði sig þindarlaust í gegnum lög á miklum hraða. Trommari, bassaleikari og tveir hljómborðsleikarar yfirleitt í hverju bandi, eða einn á harmóníku í stað hljómborðsins. Ég man eftir Monkees-laginu Last train to Clarksville á ofsahraða og á serbnesku á einum staðnum. 
---
Okurboxið var troðfullt við heimkomu. Hef reynt að velja það besta úr svo einhver nenni nú að plægja sig í gegnum þetta. Það virðist önnur hver færsla vera um ís. Nei nei, en allavega 52 ný okurdæmi á sínum stað. Þrátt fyrir allt segi ég auðvitað eins og alltaf þegar ég kem heim frá útlöndum: Heima er best. Það er bara algjörlega nauðsynlegt að minna sig á það reglulega. 

18.05.08
Er ég að gleyma einhverju? Stuttbuxur, kvartbuxur, stuttermaskyrtur, Vísa, farseðlarnir, vegabréfið. Ekki má gleyma að fylla á spilarann. Dáldið eins og pakka fyrir eyðieyjuna.

                           - Bang Gang - Ghosts from the past
                           - Beatles - White album
                           - Black Keys - Attack And Release
                           - Dísa - Dísa
                           - Eurovision 2008
                           - Fall - The Wonderful and Frightening World of the Fall
                           - Girl Talk - Night Ripper
                           - Last Shadow Puppets-The Age of understatement
                           - Misunderstood - Before the dream faded
                           - Morðingjarnir - Áfram Ísland!
                           - Pendulum - In Silico
                           - Portishead - Third
                           - Ramones - Rocket to Russia
                           - Santogold - Santogold
                           - Suicide Commandos - Make a Record
                           - System Of A Down - Bland 
                           - The Beach Boys - Good vibrations
                           - The Who - My generation best of
                           - Tom Zé - Estudando o samba
                           - VA - Ed Banger Rec Vol.1
                           - VA - Ed Banger Rec Vol.3
                           - VA - Kitsune Maison Compilation 5

Svo hlustar maður náttúrlega ekki á neitt af þessu.
---
Spilari er annars ágætt orð yfir svona litla mp3 spilara. "Tónhlaða" og "spilastokkur" er eitthvað svo tilgerðarlegt. Ég er með 2 gb Sony stubb. Kostaði um 5 þúsund kall í NY þegar gengið var 60 kall. Gengið já. 1000 denarar eru 1420 kall.

17.05.08
Serbía á morgun, Gei præd á sterum. Allt klárt. Sé fyrir mér miklar reykingar, kjötát og göngur. Stefni á að kaupa júgóslavneskan rafmagnsgítar og lesa Renegade, hina mögnuðu ævisögu Mark E Smith, sem Óskar Pétur var svo elskulegur að lána mér. Mark E Smith og Eurovision, eins og flís við rass, eða kannski göngurstafur við rass frekar. 
---
Í gær datt mér í hug gott nafn á lagi: Satan, konungur apanna. Skrifaði það í kompubókina. Er með svona litla kompubók, svarta. Kostaði 159. Svo getur maður fengið rauða Kínakompu, alveg jafn stóra og þykka á 900 kall. Hún er gerðarlegri, en sú svarta ódýra gerir sama gagn.
---
Tvær mjög fínar íslenskar poppplötur eru að koma út. Fáum spriklandi sýni á glerið:


Dísa - Back home
Ég var búinn að heyra þrjú lög í útvarpinu (Rás 2) og hugsa alltaf: Vá, hvaða gæðapopp er nú þetta? Nýtt lag með Cardigans kannski? Og það var alltaf sama svarið: Dísa. Sem sé, Bryndís Jakobsdóttir. Og platan er svona ljómandi fín, mjög "erlendis" sem þarf nú ekki alltaf að vera kostur, en er það hér. Gríðarlega vandað artvork líka svo þetta er vel feitur pakki sem ég hvet fólk eindregið til að smjatta á. Og Dísa bara 20 ára. Öss, hvar endar þetta? Á Grammy?
---

Bang Gang - Black parade
Barðinn er að koma með Ghosts from the past, gríðargóða plötu, kannski ekki mjög hressa, en þess dýpri, angurværari og safaríkari. Barði syngur gullfallega og það er eitthvað franskt við poppið, smá sletta af lögin-við-vinnunalegri seventísstrengjastrásætu Gilberts O'Sullivans, og almennt hrikalega vel heppnað eitthvað og næs. Til hamingju!
---

Grjóthrun í Hólshreppi - Grjóthrun
Og svo er það landsbyggðarokkið: Lýður, Grímur, Jón, Halli og Falur eru Grjóthrun í Hólshreppi og Grjóthrun er platan. Kemur eftir viku segja þeir. Og Grjóthrun er lagið!
---
Heiða gaf mér kínverskt Mirinda þegar hún kom heim frá Kína. Já það heitir MirINDA, ekki MirANDA eins og manni minnti og þetta var alltaf kallað hérna. Og auðvitað gert ódauðlegt á plötu Tappa Tíkarrass. Dómur um Mírindað er auðvitað fallinn. Svo byrjaði fjallgöngusumarið á léttu tölti upp á Búrfell í Grímsnesi. Dómur er vitanlega fallinn. Sala á skyrtum tók loksins við sér. Bara fáar eftir núna.

16.05.08
Rúv býður upp á fræðandi gúddtæms við kassann (eins og þess lögboðna hlutverk er):

Saga rokksins (Seven Ages of Rock) er bresk heimildaþáttaröð um rokktónlist frá því um 1960 og til nútímans. Í þáttunum er fjallað um tónlistina sem hefur verið undirspil dægurmenningarinnar og dugað til skilgreiningar á hverri kynslóð frá því á sjöunda áratugnum. Saga rokksins er rakin frá úthverfunum til stóru íþróttaleikvanganna og frá rispuðu 45 snúninga plötunum til MP3-niðurhals nútímans. Margir af fremstu flytjendum, höfundum og upptökustjórum rokksins segja frá því hvernig rokkið varð til, óx og styrktist og léði hverri kynslóð nýja rödd. Meðal annars er fjallað um bresku rafblúsbylgjuna og sýkedelíuna á sjöunda áratugnum, pönksprenginguna á þeim áttunda og grönsið og indírokkið á þeim níunda.  Því hefur oft verið haldið fram að rokkið sé dautt en það hefur staðið af sér allar hrakspár og er sprelllifandi og fjölbreytt listform í stöðugri endurnýjun. 

Fyrsti þáttur - Rokkið verður til
Í þessum þætti er fjallað um bresku rafblúsbylgjuna upp úr 1960 og meðal þeirra sem fram koma eru The Rolling Stones, The Who, Bob Dylan, The Kinks, The Yardbirds og Cream.

Annar þáttur - Listrokk
Í þessum þætti er sagt frá innreið listrænnar tjáningar í rokkið og við sögu koma Velvet Underground, Genesis, Pink Floyd, David Bowie og Roxy Music. 

Þriðji þáttur - Pönk
Í þessum þætti er fjallað um pönkið og við sögu koma The Sex Pistols, The Clash, Ramones, Television, Patti Smith, The Damned og Buzzcocks. 

Fjórði þáttur - Þungarokk
Í þessum þætti er fjallað um þungarokkið sem átti upptök sín í iðnaðarborgum Englands. Við sögu koma Black Sabbath, Deep Purple, Judas Priest, Iron Maiden og Metallica.

Fimmti þáttur - Leikvangarokk
Í þessum þætti er fjallað um leikvangarokkið á 8. og 9. áratugnum og áhrif þess á menningu og stjórnmál um allan heim. Við sögu koma Led Zeppelin, Kiss, The Police, U2, Queen, Bruce Springsteen og Dire Straits.

Sjötti þáttur - Bandarískt eðalrokk
Í þessum þætti er fjallað um bandaríska neðanjarðarpönkið á níunda áratugnum og grönssprenginguna á þeim tíunda. Við sögu koma R.E.M., Nirvana, The Pixies, Kurt Cobain, Black Flag, Pearl Jam, Sonic Youth og The Replacements. 

Sjöundi þáttur - Breskt indírokk
Í lokaþættinum er fjallað um breska indírokkið síðan á níunda áratugnum. Við sögu koma The Smiths, Oasis, Blur, Kaiser Chiefs og Arctic Monkeys.

Fyrsti skammtur fer í loftið Miðvikudaginn 28. maí.

15.05.08
Eins og fram hefur komið fékk Okursíðan Íslensku neytendaverðlaunin í gær. Í kjölfarið var mikið og leiðinlegt offramboð á mér í öllum fjölmiðlum og verður eitthvað út vikuna. Sorrí! Ellý gerði tvímælalaust flippaðasta viðtalið, en hin eru svona meira alvarleg. Okursíðan fékk auðvitað geðveika aðsókn og nýtt met var slegið þegar ég setti 33 ný okurdæmi inn í einum rikk. Ráðstefnan á Grand rokk hótel var ekkert svo leiðinleg. Þetta er orðið rosa flott þarna hjá þeim á hótelinu. Minnti mig á alvöru hótel erlendis móttakan þarna. Míní Las Vegas eitthvað. Karlarnir frá Viðskiptaráðuneytinu voru hinir hressustu og Herra Björgvin hinn viðkunnalegasti. Nú er að sjá hvort hann geri eitthvað við þessar ágætu tillögur sem settar voru fram í hnausþykkri skýrslu sem lá þarna frammi. Hann er allavega að reyna að breyta einhverju sem er meira en síðasti viðskiptaráðherra, sem ég man nú ekki einu sinni hver var. Sjálfur var ég á hjóli og nennti ekki að taka skýrsluna og ekki heldur níðþungt og flott verðlaunaegg eftir Koggu. Sem betur fer var þarna Kjartan blaðamaður á Fbl og gat tekið eggið með sér upp á blað. Það er oní skúffu núna. Ég spurði Björgvin hvort eggið væri ekki fullt af peningum og þá fyrst mundi hann að það var víst meiningin að láta mig hafa 300.000 kall líka. Ellý Ármanns smellti þessari fínu mynd af okkur unga fallega fólkinu á uppleið:

Nú nú, ætlar Samfylkingin bara algjörlega að gleypa mig?
---
Ég hélt agalega fína hvatningarræðu sem lesa má hér.

14.05.08
(Af heimasíðu Sverris Stormskers): Minni vitaskuld á þátt okkar Halldórs E, "Miðjuna," sem er í dag, miðvikudaginn 14. maí, á Útvarpi Sögu 99.4 milli 16:00 og 18:00. Gestur að þessu sinni er Helgi Hóseason, fyrsti og þrautseigasti mannréttindabaráttumaður Íslands.
---
Sjálfur er ég á leiðinni að kynna sjónarmið hins virka neytanda á Grand hótel.

11.05.08
Hvítasunnudagurinn er hinn nýji Föstudagurinn langi. Ég fór þó á bílasýninguna Burnout 2008 sem var geðveik og get ekki hreyft mig eftir massífa máltíð á Ruby Tuesday. Ruby og TGIFridays eru samskonar staðir, með svipaða matseðla og svipuð gæði. Ég get nú tilkynnt að RUBY hefur unnið stríð staðanna tveggja. Á nýja matseðlinum á Ruby er ekki búið að hækka verðin á meðan FRIDAYS er búið að hækka verulega síðan ég kom þangað síðast. Til dæmis:
Ruby: Bacon Cheeseburger Sígildur hamborgari með osti, og beikoni. 1.490 kr.
Fridays: Með stökkum beikonsneiðum og hjúpaður í bræddum amerískum osti. Kr. 1.790- 

Það munar um minna. Ég mæli því með Rubys og ef þú vilt fara til himna skaltu fá þér Chocolate Tallcake. Ómótstæðileg súkkulaðikaka og krem úr Oreo-smákökum. Kakan er borin fram með vanilluískúlu, heitum súkkulaði- og karamellu-sósum og þeyttum rjóma. 1.390 kr. Þetta er svo mikið að átvaglið ég, Lufsan og Dagbjartur gátum ekki einu sinni klárað skammtinn saman. Hreinasta brjálæði.
---
Næsta gigg er á Grand hótel:

Kl. 10:45 á miðvikudaginn. Ég að kynna "sjónarmið hins virka neytanda". Er að læra á powerpoint.
---
Það er eins og þjóðfélaginu hafi verið lokað yfir helgina. Þökk sé gvuði í upphæðum að bílasýningin Burnout 2008 er þó allavega opin.

10.05.08
Fyrst þurfti maður að þola sakbitið andlitið á mömmu Madeleinu í heilt ár. Nú er hún komin í frí og í staðinn erða reitta austuríska kjallarauglan. Ætli hún verði ekki glápandi framan í mann dragandi á eftir sér allt sitt viðurstyggilega mál í sirka hálft ár í viðbót. Hvað ætli manni verði svo boðið upp á næst?
---
Hér væri upplagt að segja eitthvað hnyttið um Guðmund í Byrginu. Dómurinn er hér ef fólk vill geggjað stuð. Sjálfur nenni ég ekki að plægja mig í gegnum þetta, einfaldara væri að horfa bara á Salóið hans Pasolini aftur. Ef maður nennti því það er að segja.
---
Ég fer helst ekki til nýrra landa nema vera aðeins undirbúinn. Næst erða Serbía. Ég hef aldrei getað munað hvernig Júgóslavía skiptist upp eftir járntjald en nú er það að koma. Serbía er inn í miðju landi. Sniðugt að spila landafræðileiki til að reyna að stimpla kortið inn. Aðal útvarpsstöðin í Belgrad er B92. Þetta er músikstöðin, B92 músik. Serbneski tónlistarmaðurinn Rambo Amadeus var í þættinum hjá Michael Palin. Rambo gaf tónlistarstefnu nafnið "Turbofolk", en hefur þvegið hendur sínar af henni síðan. Turbofolk tengist hægri sinnuðum öfgamönnum, t.d. þeim í Obraz. Þeim finnst gaman af þessu. Kellingar með stór brjóst og amfetamínbít. Merzedes Club er einskonar turbofolk. Svo finn ég eflaust eitthvað gamalt serbapönk þarna úti. Wiki reddar manni alltaf.
---
Maður hefði svo sem getað sparað sér 2000 kall og ekki keypt Lonely Planet bókina því þetta er allt saman á Wikitravel.
---
Náði að snöggfletta Mogganum í dag í 10/11 sem ég neyddist til að fara í eftir fjörmjólk. Í Lesbókinni er hörð keppni ljóðskálda um það hver getur verið mest tilgerðarlegur að svara spurningunni Hvers vegna yrki ég ljóð. "Spurði hvers vegna fuglarnir syngja í trjánum" er auðvitað sigurvegari keppninnar, en enn skemmtilegra hefði verið ef einhver hefði svarað "Spurðu hvers vegna rassgatið á mér syngur í nærbuxunum." Í Lesbók er líka sagt frá mömmu Húllembekks sem er geðveik eins og sonurinn. Hef lesið einni bók of mikið eftir þann drulluhaug og er því ekki á leiðinni að setja mig frekar inn í mál hans og mömmu hans. Kannski ætti Mogginn að fara að plasta sig svo maður geti ekki lesið hann á kassanum. Það sama má segja um Séð og heyrt sem maður les á 1 mín við kassa. Plöstun gæti verið lífsbjörg.
---
Ég er alltaf á leiðinni til Braga til að athuga hvort hann eigi eintök af tímaritinu Fréttir frá Sovétríkjunum. Nostalgía maður.
---
 

09.05.08
Sól og sumar! Þú búinn að fá þér húsbíl, grill á 14 milljónir og sumarbústað ofan á leiði Jónasar. Samt er eitthvað sem vantar, einhver nagandi tilfinning sem segir þér að sumarið sé ekki ennþá fullkomið. Nú auðvitað, þig vantar havaí-skyrtu! Það er óþarfi að örvænta þótt þessar fegurstu flíkur mannkyns fáist hvergi hér á útnáraskeri því...


...Havaí-skyrtusala Dr. Gunna er hafin.

Ég neyddist til að henda þessari sölu í gang í snatri fyrst Biggi í Maus lét mig fá ókeypis auglýsingu í 24st. Ég er dauðhræddur um að fólk muni senda mig á okursíðuna fyrir verðin á skyrtunum en benda á á móti að þetta er allt lang undir upphaflegu kostnaðarverði. Fyrstur kemur fyrstur fær, eins og sagt er. Ég vil sérstaklega benda Danna í Maus og Ólafi ofurduglega sýslumanni á að þarna eru gríðarlega smart Beach Boys og Rolling Stones skyrtur.
---
Á Íslandi er bara ein regla: Allir segjast vera á móti spillingu þangað til þeir fá sjálfir sneið af kökunni. (Sjáðu bara hvernig stjórnmálamenn breytast eftir því hvort þeir eru við völd eða ekki). Þess vegna er mér alveg sama þótt Jakob Frímann sé á dúndurkaupi hjá Ólafi "þú ert ekki fokking borgarstjóri" Eff. Jakob er náttúrlega bara þannig maður að hann á að vera á dúndurkaupi. Hamhleypa og snillingur. Meira kaup fyrir Jakob!
---
Gaman af viðtali Elsu Maríu við Brian Eno í Kastljósi í gær. Hann er artí en ekki fartí. Minntist á lag sem hann sagði með fallegasta strengjakafla í heimi sem hann skildi ekki enn hvernig hafi verið hljóðritaður (af Phil Spector 1961). Ég varð auðvitað að tékka á þessu. Et voila...

Paris Sisters - I love how you love me
---
Nörd dagsins: Loftmyndir af Íslandi í boði Nasa.

08.05.08
Sem sendiherra Havæskyrta á Íslandi fæ ég oft email og er spurður hvar svona skyrtur fáist á Íslandi. Ég segi fólki að prófa Spútnik eða Elvis en þar koma menn oftast að tómum havæskyrtukofanum. Ég gær reddaði ég fjórum boldangskörlum frá DHL og seldi þeim skyrtur af mér. Þeir eru að fara í alþjóðlegt fótboltamót DHL í Belgíu og þar ku Havæþema í eftirpartíum. Gömlu havæ-skyrturnar eru náttúrlega eins og havæ-tjöld á mér núna og þar sem ekki er planað að fylla út í þær aftur er auðvitað gráupplagt að selja þær. Maður á auðvitað alltof mikið af allskonar drasli sem gott væri að losna við. Veit ekki hvort ég nenni í Kolaportið en kannski mjatlar maður eigum sínum bara út hér í gegnum síðuna. Búist því við Havæskyrtusölu með fallegum litmyndum bráðlega.
---
Selja drasl já. Var ekki einhver gamall heimspekingur sem sagði að maður væri ekki frjáls nema maður gæti borið draslið sitt á bakinu? Sá var greinilega einhleypur og barnlaus og bjó líklega í tunnu og girndist drengi. Ekkert að marka það heimspekingafífl. Það er hins vegar á planinu að reka mig og mitt stúss í miklu minna herbergi svo allir þessir diskar sem ég hlusta aldrei á og allar bækurnar sem ég er búinn að lesa eru bara fyrir. Um leið og ég hef tíma til að búa til æsilegt xls-skjal byrjar útsalan.
---

Doktor Kosmos - Doktor Kosmos skriver ett öppet brev till sina fans
Sænska hljómsveitin Doktor Kosmos er fín. Búin að vera að lengi og var að gefa út áttundu plötuna sína í viðurkenndri lengd, Hallå? heitir hún. Þetta er poppband með skemmtilegum textum (þykist ég vita, ekki kann ég sænsku nema hrafl). Öll lögin á nýju plötunni heita svona Doktor Kosmos hitt og þetta, Doktor Kosmos spelar på Pepsifestivalen, Doktor Kosmos är på fest hos Micke Lundgrens tjej og svo framvegis. Besta lagið með þeim kom hins vegar út á 6-laga plötunni Le Punkrocker 1999: Doktor Kosmos - På Tunnelbanan

07.05.08

Bajofondo - Grand Guignol
Á stefnulausu flandri mínu um alnetið rakst ég á plötuumslag sem mér fannst svo flott að ég varð að kynna mér innihaldið. Kom þá í ljós að hljómsveitin Bajofondo er frá Argentínu og Úrúgvæ og krukka í þarlendar tónlistarhefðir með rafmagni og blandíblandi. Á plötunni Mar Dulce sem kom út í fyrra taka stórmenni eins og Elvis Costello og Nelly Furtado lagið með bandinu. Opnunarlagið, sem nefnt er eftir frönsku horrorleikhúsi frá síðustu öld, er instrúmental og smellpassar sem kynningarlag við fréttaskýringarþátt. Hlustið og ímyndið ykkur þetta. Alvarlegur þulur af Rás 1 kemur inn í lagið og segir: Góðan dag, þetta er fréttaskýringaþátturinn Vinkill, ég heiti Guðbjartur Hróarsson. Í þættinum verður fjallað um...


Heavy Vegetable - Song for Wesley / P.O.E.
Í gær átti ég í nokkrum vandræðum með að muna hvað þessi hljómsveit heitir. Ég mundi að ég átti þessa plötu á gömlum hörðum diski en gat bara ómögulega munað nafnið. Svo kom það smátt og smátt. Einhver meistari, Rob Crow, var víst aðalgaurinn í Þungu grænmeti. Platan sem ég átti á þeim glataða harða, Frisbie, kom út 1995 og er 28 laga. Ég fíla svona plötur með mörgum lögum þar sem sum lögin eru kannski bara nokkrar sekúndur. Svo er mjög margt gott á þessari plötu.Hér eru tvö, í öðru er sungið um meistarann Wesley Willis, en í hinu er sungið um P.O.E. Þetta er stíllinn, rokkað Zappa, Beefheart-stæl, en samt næntís.

06.05.08
Nýjustu frétir úr eldhúsinu: Hef leyst vandann með plastílátin fyrir morgunkornið sem ég talaði um fyrr í dag (hér að neðan) með því að nota tvær ónotaðar plastsafakönnur, eina undir Cheerios, aðra undir Cocoa Puffs. Sparaði mér eflaust stórfé. Keypti um daginn sítrussafapressu í Krónunni á 1459 kr. Ég var upptjúnaður eftir Spánarferðina þar sem ég hafði kynnst unaðssemdum safaríkra appelsína. Ég held ég sú búinn að pressa fjórum sinnum síðan. Tvær risavaxnar appelsínur úr Hagkaup rétt sleppa sem safi í eitt miðlungsglas. Þetta er mun lélegri nýting en á Spáni enda þornar þetta náttúrlega upp á leiðinni hingað. Þar fékk maður pottþétt eitt glas úr einni appelsínu. Safinn er þó tvímælalaust betri en Trópí og svoleiðis, af svoleiðis stöffi er alltaf þrúgandi geymslubragð. Sama bragð er reyndar komið á sjálfkreistann safa eftir sólarhring í ísskáp svo maður á bara að pressa fyrir einn dag í einu. Þessi færsla var tvímælalaust það innihaldsríkasta sem þú last á netinu í dag
---
Tvær plötur inn í mér vilja komast út. "Dr. Gunni með öllu mjalla", stuðplata, fremur akkústísk, dáldið eins og Beach Boys' Party á köflum, en líka rafmagn. Varla minna en fimmtán lög. Hlýt að koma henni út á þessu ári, það er ekki eftir neinu að bíða. Hin platan er "Dr. Gunni á bretti" (vinnuheiti). Fjörutíu mínútna plata sérhönnuð til átaka í rækt, bara búmm-búmm-búmm. Stefni á hana á næsta ári. Svo er heimildamynd inn í mér líka. Annað hvort gerir maður hana eða ekki.
---
Nú er Vísa-laus mánuður. Erfitt. Kannski eins og að hætta á heróíni. En álíka gefandi. Þarf samt að kaupa plastílát fyrir morgunkorn og svartar rúllugardínur í herbergi sonarins. Gengur ekki að hann sé að vakna fyrir sex alla morgna. Svo var Mark E Smith að gefa út ævisögu sína sem er klárlega algjört möst. Guardian birti kafla.
---
Gaman að horfa á þátt Palins í gær. Hann fór í forsetahöllina hans Ceausescu, stærsta mannvirki í heimi fyrir utan Pentagon. Hvílík geðsturlun! Allt endaði svo með því að þau heiðurshjón voru skotin. Aftakan auðvitað komin á Youtube. Veistu ekki hver ég er, held ég að kerlingaherfan hún Elena hafi gaggað áður en hún var skotin. Manni hefur stundum fundist Rúmenía með hallokuðustu fyrrum-Sovétríkjunum. Albanía var náttúrlega það slappasta, svo kom Rúmenía. Í gamla daga var þetta svona líka. Manni fannst Tékkóslóvakía, Ungverjaland og Júgóslavía meira kúl en Búlgaría, Rúmenía og Albanía. Svo vissi maður ekki einu sinni að Moldóvía væri til, hvað þá Túrkmenistan og þessi hin Borat-lönd. Það var aldrei talað um þau í fréttunum. Það er greinilega margt vitlausara en að pæla aðeins betur í þessu stöffi öllu.

05.05.08

Hvað er svona fyndið við forseta Túrkmenistan? Ég meina fyrir utan að hann heitir Gurbanguly Berdimuhammedow og virðist ríkja í landi þar sem eintómir litlir gamlir karlar með hvítt skegg eiga heima í? Gurbanguly Berdimuhammedow tók við af Saparmurat Niyazov, "föður allra Túrkmena", sem lét reisa sér gullstyttur eins og þessa hér fyrir ofan. Á Íslandi láta stjórnmálamenn sér nægja að skammta sjálfum sér góð eftirlaun, hitt væri of áberandi. En ætli maður eigi eftir að fara til Túrkmenistan? Þetta virðist vera aðal pleisið. Vonandi fara þeir í Eurovision einhvern tímann.
---
Gurbanguly Berdimuhammedow er auðvitað heiðursfélagi í klúbbi stjórnmálamanna með asnaleg nöfn og ég held að Alistair Darling fái líka að vera með.

04.05.08
Nýr borgarstjóri í London. Það þarf nú ekki nema eina reitta hárkollu til að feiti litli kallinn í Little Britain geti leikið hann.
---
Alls staðar sama sagan. Við verðum að fá útlent kjöt af því íslenskt er svo mikið okur. Við verðum að fá útlenda banka inn á fasteignamarkaðinn af því íslenskir bankar okra svo mikið. Við verðum að fá útlenskar byggingarvörukeðjur af því íslenskar okra svo mikið. Við verðum að fá útlenskar matvörukeðjur af því íslenskar okra svo mikið.
---
Á poppvaktinni: Ég sperri alltaf eyrun þegar Temptation með Dísu kemur í útvarpinu. Er þetta nýtt lag með Cardigans? hef ég hugsað að minnsta kosti tvisvar. Ef Dísa heldur áfram að dæla út jafn góðum lögum verður hún ekki á flæðiskeri stödd. Moses Hightower ku vera húskarlar Dísu. Þeir henda sjálfir út ágætum lögum eins og herforingjar. / Ég er hrifinn af Don't stop the music með Ríhönnu. Ég eyddi dágóðum tíma í morgun í að finna út hvað þetta væri, eftir að hafa heyrt þetta í útvarpinu í gær. / Nú vilja allir soulið kveðið hafa eftir vinsældir óreglustúlkunnar Amy Winehouse. Það kyngir niður ungum soulsöngpíum eins og það sé 1963 eða eitthvað. Duffy er ein og syngur Mercy. Gabriella Cilmi er önnur og syngur Sweet about me. / Nokkrar góðar plötur hafa komið út só far á árinu. Morðingjarnir besta íslenska. Plötur MGMT og Vampire Weekend komu reyndar út í fyrra en maður komst á snoðir um þær á þessu ári. Portishead, Black Keys og Goldfrapp líklega best af erlendum 2008 en það bætist eflaust gomma við eins og vanalega.
---
Vér feðgar fórum á hina æsilegu Bílar og Sport sýningu í Fífunni. Hann var nú spenntari en ég og heimtaði að fá að sitja inn í öllum bílunum og keyra í þykjustunni. Ef ég væri ekki þræll mynkörfubílaláns gæti ég vel hugsað mér ýmsa róttæka möguleika í bílamálum. Indverska Reva rafmagnsbílinn tengir maður t.d. beint í innstungu heima hjá sér og hleður á meðan maður sefur. Það tekur 6 tíma að hlaðann og svo kemst maður 50 km daginn eftir. Sem sé ekki í Eden að fá sér ís en alveg í vinnuna og í ræktina og aftur heim. Tæplega 2 millur er þó full mikið fyrir svona rafdverg. Bensín-Reva, sem kostar 150 kall á Indlandi, kostaði líklega 700 kall hér, sagði maðurinn. Gunnar Hansson reyndi að höfða til moddarans í mér með hugsanlegum Vespukaupum. Æi, vill maður nú ekki oftast vera inn í einhverju í veðráttunni hér? Vespan er þó óneitanlega flott hjól og Gunnar er að moka þeim út. Segway gönguhjólin, fáránlegasta rugl í heimi, voru þarna kynnt. Alltaf var biðröð í að prófa og ég þorði ekki að gera mig hugsanlega að fífli þó mig dauðlangaði til að prófa að fara upp á svona rugltæki. Þetta meikar kannski sens á mjög stórum vinnustöðum, álverum og svoleiðis, en maður væri eins og fífl á þessu á Miklubrautinni á morgnanna. Mörg farartæki önnur mátti sjá sem bera heilastærð tegundarinnar fagurt vitni, flekastórir Buick og Cadillac frá 1974 og nokkrir Mustang, fegurstir bíla, sem dæmi. Eins og ég hef áður sagt verð ég kominn á Ford Mustang fyrir fimmtugt, þótt það verði eldgömul árgerð og ellihrum. Verst að maður þarf að vita full mikið um virkni vélarinnar sé maður á svona merkilegum bíl og alltaf að leyfa einhverjum köllum að skoða oní húddið. Fyndið var á sýningunni að annað slagið var sest upp í einhvern bílinn og allt þanið í botn. Dreif þá að múgur og margmenni sem glápti spennt á reykspólandi inngjafirnar. Steininn tók endalega úr þegar "kraftmesti fjarstýrði bíll landsins" (eins og auglýst var í hljóðkerfi) var þaninn í einu horninu – brr brrrr brrrrrr brrrrrrr! Fólk klappaði svo fyrir litla bílnum í restina. Sætt.

03.05.08
Í félagi stjórnmálamanna með asnaleg nöfn eru meðal annars Bankimún, Kofiannan, Hælassílassí og Búdrosbúdrosgali. Nú held ég að tími sé kominn til að Svangiræ verði veitt innganga.
---
Ég er að fara til Belgrad, Serbíu, í þann sirkus sem Eurovision ku vera. Búinn að kaupa mér Lonely planet bókina. Það er víst fallegt í miðbænum en ógeðslega ljótt rétt fyrir utan hann, sovét blokkir og drasl. Það er nú ákveðin fegurð í því líka. Þeir eru ekki með Evruna, enda ekki í Evrópusambandinu, heldur með Denara. Mér skilst að allt sé frekar ódýrt þarna ennþá. Allir reykja og borða kjöt og það er alltaf partí. Eða svo segir Lonely planet. Gisti á frægasta hótelinu, Hotel Moskva, og verð með fréttaskot í Fréttablaðinu. Mér líður eins og Tinna. Tinni í Serbíu.
---
Það er auðvitað dáldill klassi yfir þessu. Laun í blaðamennsku eru fremur slöpp en álagið allnokkuð svo það þykir nýbreytni í að fá utanlandsferðir í bónus. Man bara eftir tveim álíka dæmum af blaðamennskuferli mínum. Fór til NYC árið 1992 til að taka viðtal við vin minn KJG sem er viðfang bókar Stefáns Jóns Hafsteins New York New York. Viðtalið birtist í tímaritinu O. Í laun fékk ég úrvals Sanyo hljómflutningsgræjur sem ég á enn. Átta árum síðar fór ég til London til að tala við einhverja poppara sem voru að koma hingað á Reykjavik Music Festival í Laugardalshöll. Man nú ekki alveg eftir þessu, en fór alla vega í eitthvað verksmiðjuhverfi og hitti tvo lúða sem mynduðu Herbalizer. Einnig til Leeds til að hitta gömlu anarkóhippana og one hit wonderana í Chumbawumba. Þau voru voðalega almennileg.
---
Meira man ég ekki úr þessari ferð nema að ég fékk mér líklega Ben & Jerrys dollu og át utanveltu á hótelherberginu.

02.05.08
Aumingja Knútur hvítbjörn. Bara orðinn snargeðveikur. Svona er þetta. Dýrin höndla ekki frægðina. Ég hef það fyrir satt að svínið sem lék Babe í samnefndri mynd hafi líka orðið snargeðveikt. Svo óviðráðanlegt að það varð að fella það. Hér er mynd. 
--- 
Söngleikurinn Ástin er diskó, lífið er pönk er alveg la la. Ég hef skrifað aðeins um upplifun mína á honum á menningarafurðarsíðuna. Á heimasíðu Leikfélagsins skrifa valinkunn gamalmenni (þ.á.m. ég) um þann tíma sem leikverkið gerist á. Við skulum fá pönk í tilefni dagsins. Hér eru það strákarnir í 999 sem pönka. Einn pönkarinn í leikritinu er greinilega aðdáandi og hefur skrifað 999 aftan á jakkann sinn. 999 var hálfgert B-band frá London sem er örugglega enn að spila. Ég man eftir að hafa fengið lánaðar plötur með þeim hjá Tryggva Þór, en átti þá aldrei sjálfur...

999 - Emergency
---
Gaman væri ef Viðskiptablaðið flytti fréttir af gengi sambísku kvökunnar, tongverska pangasins eða níkarögsku kordóvunnar. Hér er tafla yfir flesta eða kannski alla gjaldmiðla heimsins, á íslensku! Vilji menn reikna út gengið er fátt betra en XE.

01.05.08

Móri  - Í kvöld
Móri kom eins og þjófur um nóttu og sló í gegn með fyrstu plötunni sinni 2002. Síðan hefur hann verið of upptekinn við að lifa lífinu. Nú snýr hann aftur með nýja plötu í haust. Honum þótti annað ótækt en að varpa hér fram forskoti á sæluna, ljúffengu megadissa á rapparann Poetrix og AA-mennsku hans. Þess má geta að ég tek að sjálfssögðu enga afstöðu í þessu ógnvekjandi rappstríði. Þetta eru allt fínir strákar. 
"Þótt að maður geti hugsað sjálfstætt og myndað sér sínar eigin upplýstu skoðanir á hlutunum þá er það ekki merki um að maður þurfi á heilaþvotti eða "meðferð" að halda," segir Móri, fremur pirraður. "Kannski ef drauma útópíu-fasistaríki Björns Bjarnasonar verður að veruleika ætti Poetrix að sækja um vinnu í upplýsingaráðuneytinu. Þar gæti hann séð til þess í samstarfi við vin sinn Þórarinn Tyrfingsson að frjálst hugsandi menn eins og Jakob Frímann Magnússon og Jón Steinar Gunnlaugsson, hæstarréttarlögmaður, sem báðir hafa talað jákvætt opinberlega um lögleiðingu kannabisefna, séu heilaþvegnir mér við hlið."
---
Hinn dissaða Poetrix má svo heimsækja hér og varla er langt að bíða þar til hann svarar fyrir sig með skeggjaðri rímu. Svo eru það Rottweiler, sem nýta sér netið til að öskra á líðandi atburði, ekki ósvipað og Að gefnu tilefni, þeir eru hér. Móri er hins vegar ekki með mæspeis eins og er.
---
Íslenska er hefí mál og því þarf öflug hjálpartæki til maður komi þessu þokkalega rétt frá sér. Á þessari síðu fræðist maður um hvernig skuli stafsetja lönd og íbúa þess. Í Olympíupartíinu mátti sjá djíbútískan hástökkvara, grænhöfðeyskan spretthlaupara, katarskan glímumann og lesótóskan kúluvarpara ræða ástandið í Tsjetsjeníu. Marshall-eyskur sundmaður ræddi við nárúskan kafara á meðan tógóskir trommarar trylltu lýðinn. Sérstaka athygli vakti fótafimi vanúatúsku stelpnanna sem dönsuðu pólka við spengilegan Svartfelling, púkalegan Paragvæja og töff Tsjada. Úsbeki og Mjanmari áttu ljúfa stund inn á salerni en miðbaugsgíneski langhlauparinn hljóp hring eftir hring um stofuna, enda dauðadrukkinn. Í eldhúsinu sátu svo tveir utangátta Túvalúar og supu sinn túvalúska kavadrykk. Í samræmda prófið í íslensku með þetta!
---
Bakþanki dagsins er í tilefni að 1. maí. Ætli maður bóni ekki bara hjólhýsið.

30.04.08
Króatíski keppandinn í Eurovision frá 2006 hefur sent frá sér nýtt lag eftir Íslandsvininn Goran Bregovic. Lagið heitir "Gas, gas". Hvílík tilviljun!
---
Rás 2 stendur sig í stykkinu og bíður upp á hvern framúrskarandi tónlistarspekiþáttinn af öðrum. Freyr hefur sogið upp íslenska plötuúgáfu eins og ryksugutogari á halamiðum og á að fá fálkaorðu fyrir. Síðast var Valgeir Guðjónsson hjá honum að tala um Sturlu í frábærum þætti. Er Sturla Spilverksins Sturlan á vörubílnum? Bjössi í Mínus hefur verið að færa sig upp á skaftið í íslenskum goðsögnum. Heilmikil rannsóknarvinna og fín úrvinnsla einkennir þættina hans. Á sunnudaginn var endurtekinn þáttur um Gunnar Jökul sem ég hafði ekki heyrt en er augljóslega eitthvað sem allir poppgeggjarar verða að heyra. Ekki má gleyma uppruna tegundanna þar sem Kristinn Pálsson horfir á popp og rokksöguna með smásjá. Margt fleira er á dagskrá Rásar 2 sem gerir það að verkum að stöðin er langbesta útvarpsstöð landsins. Þó það nú væri að hún væri það, svona ríkis- og skattstyrkt í þaula. Það er ekki eins og einhver geti keppt við þetta bákn með pítsuauglýsingum.

29.04.08
Hvað heitir löggan eða sérsveitarmaðurinn sem öskraði gas gas og er nú orðinn frægur og aðhlátusefni út um allan bæ? Mun einhver fjölmiðill þora að segja okkur eitthvað um þessa stjörnu augnabliksins? Er Ísland orðið "of alvöru" og "erlendis" til að nokkur þori að svipta hulunni af þessum manni? Fáum við fréttina "Gasmaðurinn heitir Jósep Smári: Missti mig alveg í hita augnabliksins". Nei, líklega aldrei. Yfirvaldið þarf að vera andlits- og nafnlaust, annars er það bara "einn af okkur". Þegar "einn af okkur" fer að lemja "einn af okkur" að skipan "eins af okkur" sem "við" kusum í síðustu kosningum, þá sjá allir hversu glatað ástandið er orðið. Þess vegna verða þeir sem lemja og gasa alltaf að vera nafnlausar æðri verur sem koma ekki í blöðin með eitthvað flipp. Það verður að geyma svoleiðis fyrir næstu sérsveitarárshátíð. 
---
Klámmynd með Jimi Hendrix ku komin í leitirnar. Rúnar Júl hefur oft sagt söguna af því þegar hann meig við hliðina á Hendrix í einhverjum klúbbi í London 1968. Með í för var íslensk flugfreyja sem Hendrix vildi ólmur fara upp á. Hún fúlsaði við tilboðinu enda að sögn lítið gefin fyrir menn af hans litarhætti.
---
Ég var gestur í þættinum Mér finnst... á ÍNN í gær. Þáttinn má glápa á á netinu. Áhugamenn um sundurleysi sérstaklega hvattir til að horfa. Þarna segir Kolfinna m.a. áhugaverða sögu af íslenskri gestrisni sem endar á setningunni: "Sorry, do you wanna fuck me?".

27.04.08
Ég hitti mann sem ég hafði ekki hitt lengi og þurfti að liggja á bremsunni innan í mér að fara nú ekki að spyrja hann hinnar klassísku íslensku plebbaspurningar: Jæja, er ekki nóg að gera? Hvað ertu að gera þessa dagana? Í staðinn fór ég eins og köttur í kringum heitan graut. Dugnaður og atorkusemi þykir helsti kostur Íslendings. Sjálfur er ég ekki saklaus af vinnuofsanum. Fátt þykir verra en leti. Ég væri latari ef mér þætti það skemmtilegt. Maður er kannski bara svona alinn upp. Íslenska vinnumóralinn má sjá á öllum sviðum tilverunnar, þ.á.m. í gömlum dægurlagatextum. Lóan hans Páls Ólafssonar er t.d. algjör vinnubrjálæðingur. Það mætti fá henni svipu og klæða upp í svartan latex galla.

Lóan er komin að kveða burt snjóinn 
kveða burt leiðindin, það getur hún. (já enda vinnubrjálæðingur)
Hún hefur sagt mér að senn komi spóinn, 
sólskin í dali og blómstur í tún. (það er naumast að hún veit)
Hún hefur sagt mér til syndanna minna, 
ég sofi of mikið og vinni ekki hót. (Heyrðu lóulumman þín, hvað kemur þér það við!?) 
Hún hefur sagt mér að vaka og vinna (Hva, vaka allan sólarhringinn, vinnufasistinn þinn?)
vonglaður taka nú sumrinu mót. 
---
Ingvar, sem er með eina metnaðarfyllstu vinýlbúð á landinu í Kolaportinu um helgar, vakti athygli mína á tveimur plötum.

Gandalf - Hang On To A Dream
Gandalf var band frá New Jersey og dettur í sama skemmtilega barrokk-sækadelíu-pottinn og snilldarbönd eins og The Left Banke og Sagittarius. Kannski ekki eins gott stöff en þetta lag er allavega mögnuð snilld. Af eina lpinu frá 1968, endurútgefin nýverið af eðalmerkinu Sundazed.


Power of Zeus - It Couldn't Be Me
Power of Zeus rokkuðu af sér hælana á einni plötu frá 1970. Dúndursýrt þungarokk sem strákarnir í Wolfmother hljóta að hafa heyrt. Power of Zeus gáfu út hjá Motown-hliðarmerkinu Real Earth og platan er fágætur safngripur í dag. Ekki síst vegna þess að síðasta lagið á henni byrjar á bíti sem vinsælt hefur verið að sampla. Hljómsveitin á síðu á netinu.


The Suicide Commandos - Real cool
Fáum pönk eftir hippavælið. Þessi pönkmenni komu frá Minneapolis og voru meðal fyrstu Kana til að gera almennilegt pönk. Make a record kom út 1978 og var eina stúdíóplata sveitarinnar, gríðarlega sprellandi og fín pönkplata. (lesa meira)


Klark Kent - Don't care
Trommarinn í Police, Stuart Copeland, samdi slatta af lögum en kom þeim ekki á framfæri fyrir frekjunni í Sting. Hann brá á sædpródjektráðið og gerði slatta af stöffi sem Klark Kent. Hér er íðilfagur straumlínupönkari frá 1978.
---
Ef Hómer Simpsons væri alvöru maður liti hann svona út:

Sjá betur hér. (Halli vísaði á).

26.04.08
Við skulum hlusta á tóndæmi:

Megas og Senuþjófarnir - Hagavagninn
Megas og Senuþjófarnir taka enn höndum saman á plötunni Á morgun sem kemur í júní. Þetta er eins konar "gling gló" Megasar, hans túlkun á öldruðum smellum. Hagavagninn er eftir Ragnar Jóhannsson og Jónas Jónasson, útvarpsmann með hálsmen. Hefi heyrt 4 lög af plötu Megasar og tel óhugsandi annað en um sumarsmell ársins sé að ræða.
---
Santogold er ammrísk söngkona, lagahöfundur og pródúser sem er að gefa út fyrstu plötuna sína. Þar sveiflast hún ansi hressilega á milli stíla, dúndursúrt popp í ætt við M.I.A. hossast við hliðina á Pixies-legu rokki eins og ekkert sé. Svona er mikið frelsi í poppinu í dag, fólk gerir bara það sem það vill. Hér er poppraggí. Svo fínt að söngkonan ælir gulli af gleði.

Santogold - Shove it
---
Næstu listamenn koma frá Brúkklin og minna á Flaming Lips með dassi af Suicide: MGMT! Platan er Oracular Spectacular og allir eru í góðu stuði á hestbaki. Það funheitasta í dag en það verða líklega allir búnir að gleyma þeim árið 2009. Er á meðan er. 

MGMT - The Handshake
---
Tónlistarmóment vikunnar var þó í þættinum Vildmarkt: upptäckaren: Túva sem Rúv sýndi á þriðjudag. Í Túva, litlu landi á milli Serbíu Síberíu (Freudian slip) og Mongólíu býr lið sem stundar hálssöng, mjög kostulegt fyrirbæri og flott. Fulltrúar frá Túva komu nýverið á Listahátíð, súperstjörnurar sjálfar í Huun-Huur-Tu. Í þættinum sáust tvær konur taka lagið sem var glæsilegt. Ekki skemmir fyrir að eintóna músikin sem er spiluð með þessu minnir á eitthvað glæsilegt krautrokk. Hér er prógramm um Túva-múskina, reyndar ekki Vildmarkt en flott samt. Ef námsflokkarnir biðu upp á hálssöngsnámsskeið myndi ég mæta. Svo myndi ég hálssyngja í brúðkaupum og fermingarveislum og svona, jafnvel jarðarförum. 
---
Talandi um dauðann: Garður er rosalega vönduð síða og algjör snilld. Flesta látna landa okkar má finna með einföldu uppfletti. Á síðum eins og Find-a-gravemá leita að hvílustað frægra og auðvitað á Garður líka. Ég gæti hugsað mér margt vitlausara en að hlaða viðeigandi músik í eyrun og taka svo góðan göngutúr í Fossvoginn að kíkja á hvílustaði Villa Vill, Þórbergs Þórðarsonar og Rúnars Gunnarssonar, sem dæmi, eða í Gufunes og votta Hauki Morthens og Gunnari Jökli persónulega virðingu mína. 
---
Æ sorrí, þetta er kannski full morbidd svona í morgunsárið. Lufsan segir líka að ég sé búinn að vera alltof neikvæður svo ég er að íhuga jákvæðnisátak. Allt þetta okurraus og væl um léleg matvæli og skítuga borg og eitthvað. Lufsan er svo sem sammála en segir að það sé bara svo leiðinlegt að vera alltaf að hlusta á mig röfla um þetta.
---
En þetta er svona stemningin þessa dagana, allir eitthvað reiðir og fúlir og vælandi. Eins og við höfum það í alvöru eitthvað skítt? Nei, við erum ofalin melmegunarsvín. Steininn tók úr þegar 4x4 klúbburinn fór að væla á pallbílnum sínum. Góðu bestu fáið ykkur Reva. Og hvað með það þó Ingibjörg og þetta lið sé í útlöndum? Er ekki best að það sé bara þar sem mest? Hvað á það lið að gera hvort eð er? Hvað haldiði að það geti gert? 
---
En Lufsan og jafnvel eitthvað fólk í gestabók er sem sé farið að kvarta um að ég sé ekki nógu djollí. Svo ég verð bara djollí hér eftir. Allavega í einn mánuð. Eða eina viku. Ég meinaða.

25.04.08
Auglýsingabransinn er vanur að skafa allt upp sem gerist í þjóðfélaginu og setja í sitt samhengi.  Ég trúi því ekki öðru en hann nýti sér ólguna (ef þetta er þá ólga) í þjóðfélaginu einhvern veginn. Næst þegar löggan lemur bílstjóra verður það líklega í boði Landsbankans. Þetta uppþot var í boði Sjóvá almennra, þar sem tryggingar snúast um fólk. Fáðu þér nýju óeirðatrygginguna. Það auglýsingaslagorð sem fer einna mest í taugarnar á mér (af því það hefur ekkert með síma að gera) gæti alveg eins birst í þessu samhengi:

Gríptu augnablikið og lifðu núna... já já ókei, og ha, fá mér áskrift hjá ykkur? Hvað gerist þá? Lifi ég þá núna? Djöfuls rugl er þetta. Afhverju ekki: Ekki verða biturt gamalmenni sem fékk ekki útrás fyrir þrám sínum (Mix - norðlenskt eðalgos, nú sykurskert) – Meikar jafn mikinn sens. Og strákarnir með eggin verða svo örugglega komnir í auglýsingu fyrir einhverja fatabúð áður en maður veit af. Eggjandi sumarvörur komnar í Fatkó og mynd af þeim í skotstöðu með eggin sín. Koma svo auglýsingagerðarmenn!
---
Bara svo það sé á hreinu þá hef ég ekkert á móti auglýsingagerðarmönnum – nema síður sé. Ég vildi til dæmis óska að þeir væru brjálaðir en ekki trukkakallar. Ekkert nema menn með speisuð gleraugu í trendí jakkafötum sem stífluðu umferð með skrifborðunum sínum. Væru örugglega með gáfulegri talsmenn. Við búum ekki til neinar auglýsingar fyrr en við fáum ódýrari Makka og betri samninga!!! myndu þeir æpa. Svo kæmi löggan og gas! gas! gas! maðurinn...
---
Ég hef það annars fyrir satt að þessir svokölluðu óeirðaskildir hafi verið búnir til í föndurdeild sérsveitarinnar og að þetta séu samanbræddar 2 L kókflöskur.

24.04.08
Gleðilegt sumar. Hvaða bjána datt annars í hug að hafa sumardaginn fyrsta á fimmtudegi? Væri þetta ekki miklu betra á föstudegi? Löng helgi og svona. O-jæja. Það er þá bara ákaflega stutt "vinnuvika" á morgun.
---
Þótt íslenskan sé nú flottust þá bregst henni bogalistin þegar kemur að "óeirðum". Það verður að segjast alveg eins og er að RIOT er mun flottara orð en óeirðir. Kannski eigum við ekki flottara orð því við erum svo óvön svona rugli eins og í Norðlingaholti í gær. Og eigum heldur engin flott lög eins og White riot eða I predict a riot.
---
Ég fylgdist með þessu með öðru auganu í sjónvarpinu. Ég var ekki spenntur fyrir þessu. Satt að segja fannst mér þetta hálf ömurlegt eitthvað. Bara eins og að sjá fylliríis slagsmál oní bæ, jafn apalegt. Ég fæ ekki úronum við að sjá menn hnoðast utan í hvorum öðrum og horfi því hvorki á box né handbolta. Svo var jafn ömurlegt að sjá Ingibjörgu tafsandi með skítaglottið og BB eins og hana á hól. 
---
Séríslenskt að þrammandi dimmetering skyldi stela senunni. Og hvaða krakkafífl voru mætt í eggjakastið? Stærsta spurningin finnst mér þó vera: hvenær voru óeirðaskildirnir keyptir inn og hvar eru þeir búnir að vera allan þennan tíma? Menn dagsins: Feiti strákurinn í henglunum og löggan sem æpti gas! gas! gas! Á hverju var hann? (var þetta Gazman?)
---
Trukkakallar höfðu allt mitt gúddvill til að byrja með. Gott að einhver nennir að opna á sér kjaftinn, hugsaði maður. Þegar þeir mættu flautandi eins og fífl þegar Abbas var á Bessas misstu þeir gúddvillið all hressilega. Eftir gærdaginn er ég ekki svo viss. Eru trukkarbílstjórar heppilegasti hópurinn til að berjast fyrir bættum hag landsmanna? Því auðvitað mætti Ísland vera enn betra en það er – er óraunhæf krafa að Ísland verði besta land í heimi? (Einhver ætti að skrifa þá bók). Fálæti stjórnmálamanna á erfiðum tímum er augljóslega ömurlegt og allar áherslur kolrangar. Það var enginn að biðja um þetta helvítis öryggisráðsframboð, fíflin ykkar. Stjórnarandstaðan er uppfull af gatslitnum tuskum sem enginn hefur áhuga á lengur. Það væri bara óskandi að trukkarar væru með talsmann sem væri svona 100% klárari. Þá gæti hann virkað sem fulltrúi almennings, ekki vörubílakalla eingöngu. Æstur maður í sjónvarpi fær ekkert gúddvill.
---
En þegar öllu er á botninn hvolft var þetta ekki bara það sama og í öllum öðrum "stríðum", láglaunafólk að lumbra á láglaunafólki?

23.04.08
Rakst á athyglisverða grein um svart ástand geisladiskabúða í Hollandi. Þar lokar nú hver legendarí holan af annarri. 95% kúnna eru karlmenn um 35 ára aldur (hljómar kunnuglega!) og krakkarnir kaupa ekki diska lengur heldur ná þessu niður með nokkrum músasmellum. Í greininni kemur einnig fram að holur með vínyl-plötur virðast ætla að lifa af. Netið drap sem sé geisladiskinn en endurlífgaði plötuna. Stórmerkilegt!
---
Ég hef ekki komið til Amsterdam eða Hollands síðan 1984 en ég man vel eftir þessari Boudisque búð sem talað er um í greininni. Man samt ekki hvort ég kom inn í hana eða heyrði bara slefvaldandi sögur af henni.
---
Samskonar þróun og lýst er í greininni á sér alls staðar annars staðar, þ.á.m. hér. Hér er Smekkleysubúðin nýfarin á hausinn en 12 tónar halda dampi og upp á 10 ára afmæli á föstudag. Rokkdeildin þar virðist þó illa lömuð eftir flótta Mugisons og Eyvarar og dauða Jakóbínurínu, en mér skildist á viðtali í Fbl að setja eigi klassíkina í forgang. Á sama tíma er vínyllinn í sókn eins og mátti lesa í Fbl í gær:

Kúl að gefa út á vínyl 
Gamla góða vínylplatan er í bullandi sókn. Henni var spáð dauða þegar geisladiskurinn kom fram en nú þykir fátt eins töff hjá ákveðnum hluta tónlistarheimsins en að gefa út plötu. Báðar spútniksveitir síðasta árs, Sprengjuhöllin og Hjaltalín, gefa á næstu vikum út frumraunir sínar á plasti.
Plata Sprengjuhallarinnar, Tímarnir okkar, er nú í framleiðslu. "Þetta verður gríðarlega flott útgáfa," segir Snorri Helgason. "Við tókum mikinn tíma í hönnunina og "artvörkið" mun skila sér á fullum styrk svona stórt. Platan verður tvöföld, Tímarnir okkar verður á fyrstu þremur plötuhliðunum en á þeirri fjórðu verður lagið Hiti - okkar útgáfa af Motown-laginu Heatwave - auk tónlistarinnar sem við gerðum fyrir leikritið Fló á skinni."
Sleepdrunk seasons með Hjaltalín kemur út á vínyl um miðjan maí. "Það er nú bara svo kúl," segir Baldvin Esra Einarsson hjá Kimi Records um ástæður þess að gefa út á þessu formi. "Við erum með dreifingu í Skandinavíu og sjáum því alveg fram á að losna við lágmarksupplagið af svona plötuframleiðslu, 500 eintök. Stefnan er að stærri útgáfur Kima verði líka til á vínyl. Nýjar plötur með Benna Hemm Hemm og hljómsveitinni Reykjavík! verða til dæmis báðar gefnar út á vínyl þegar þar að kemur, Benni í júní og Reykjavík! í ágúst."
Síðustu árin hafa íslenskar hljómsveitir sífellt sótt í sig veðrið í vínylútgáfu. Hljómsveitir eins og Sigur Rós, Seabear, múm, Slowblow og Skakkamanage eru meðal þeirra sem gefið hafa út á plasti. Plötubúðirnar eru á tánum. Flestar bjóða þær upp á plöturekka og í Skífunni á Laugavegi stendur til að stórauka framboð á vínyl og grafa upp plötur á gömlum lagerum til að gera úrvalið girnilegra.
Plötuspilarar fást víða. Eitt besta úrvalið er í Pfaff-búðinni. "Fyrir svona tíu árum seldum við ekki plötuspilara, en eftir að þeir komu þá hafa þeir mjatlast út," segir Bragi Kort verslunarmaður. "Svo má tala um algjöra sprengingu í sölunni þegar USB-plötuspilararnir komu. Það eru plötuspilarar sem hægt er að tengja beint við tölvu."
---
Ég er eiginlega bara sáttur við þessa þróun, þ.e. dauða cdsins og annað líf plastsins. Ekki er spurning hvort formatið er skemmtilegra og betra og ég hef alla tíð illa þolað cdinn, enda ömurlega léleg uppfinning. Margt veldur, lítið og púkalegt format, plasthylki sem brotnar á hjörunum, dauðara sánd, leiðinlegt að troða disk í tölvu, vesen, alltof mikill tími tiltækur á diskum svo listamenn fóru að gefa út allskonar drasl í misskilinni umhyggju fyrir hlustandanum. Ég stóðst áhlaup cdsins eins lengi og ég gat. Held það hafi ekki verið fyrr en 1992 sem ég fékk cd-spilara og byrjaði að sánka að mér diskum. Þá gerði ég líka þau mistök að snúa baki við plötunni og selja megnið af því gríðarlega safni. Svo gekk næntísið og örlí tventísið á cdum. Fyrir 2 árum sá ég ljósið og seldi sem betur fer 50% af cd-safninu. Ég fer örugglega með restina í Kolaportið seinna á árinu plús eitthvað drasl sem ég þarf að losna við (nánar auglýst síðar). Vínyll og mp3 er málið. Ekki spurning!

21.04.08
Eins og allir vita eru Frakkar svalasta þjóð veraldar. Chér chic. Ég smitaðist af frakklandsismanum af Trausta vini mínum sem fór til Frans eftir menntaskóla til að sjúga í sig straumana. Ég var ári yngri en átti síðar eftir að leigja með honum í Lyon í tæplega hálft ár.  Missti af fundinum í Höfða og tónleikum Nicks Caves í Zafarí. Ég var í Alliance Francais, eða fór alla vega oft á bíó hjá þeim, og var mjög spenntur fyrir þessu. Dvölin í Lyon varð til þess að ég get pantað borð á veitingarhúsum í París í síma og fæ alltaf mjög góða þjónustu eftir að ég hef kynnt mig, Doktör Gúnní. Ég mæli með að fólk kynni sig sem doktora þegar það pantar borð á veitingarhúsum í útlöndum vilji það fá topp sörvis. Þegar ég var í frakklands-gírnum hlustaði ég mikið á plötu sem ég keypti í Safnarabúðinni (margblessuð sé minning hennar). Þetta er platan Les Visiteurs du soir með tvíeykinu Mathematiques Modernes frá 1981. Gallsvalt njúveif og opnunarlagið, Paris Tokyo, er enn eitt af mínum uppáhaldslögum. Þegar ég heyri það dett í strax oní nákvæmlega sama fílinginn og ég var þarna í kringum 1985 og ljúfari nostalgíu er varla hægt að hugsa sér. Eins og sést á plötuumslaginu var þetta mjög nýbylgjulegt fólk. Það var mjög nýbylgjulegt að horfa svona tvírætt út í loftið fram hjá myndavélinni. Þarna á bakvið þau eru svo rústirnar af París, turninn af Eiffel dottinn af og allt í hakki.

Mathematiques Modernes - Paris Tokyo
---
Svellandi franskt kaldranalegt njúveif er góð lína og má t.d. skófla í sig á safnplötunni So Young but so cold. Þar er lag með bassaleikara Stranglers, J.J. Burnel, af frábærri sólóplötu sem hann gerði 1979, Euroman Cometh. Þessa plötu átti ég líka. Burnel bísperrtur fyrir framan Pompidú á umslaginu og platan full af trommuheilaknúðu framtíðarpoppi eins og þessu. Mmm...

J.J. Burnel - Euroman

20.04.08
Silfur Egils: Þorgerður Katrín: "Íslenskar mjólkurvörur eru bestar í heimi". É ræt. Þetta er jafn mikil sturlun og þegar Guðni sagði að íslenska paprikan sem hímt hefur undir flúorljósum í hitakassa og er bragðlaust rusl, væri besta paprika í heimi. Hvað er að þessu liði?! Helsti munurinn er sá að í útlöndum er eitthvað í jógúrtdósunum. Ef þú kaupir jógúrt með, segjum, mangó, þá eru feitir mangókögglar í jógúrtinni. Hér er þetta lapþunnt jógúrt með mangólit. Ég tók sérstaklega eftir því á Spáni hvað jógúrtin var miklu betri en hér. Undarlegur þessi rembingur alltaf eins og heyra mátti á Þorgerði. Íslenskur ostur bestur í heimi! Kanntu annan?! Íslenskur ís besti í heimi... uh, nei! (Sama í gangi þar, eitthvað í dósunum. Ekki bara ís með bragði heldur ís með kögglum.) Og hvernig er það með íslenskar verslanir, af hverju er engin með löðrandi æðislegt fiskiborð? Erum við ekki fokking fiskveiðiþjóð? Í hverri einustu smáholu upp í miðju landi á Spáni voru fiskiborðin löðrandi í allskonar ferskum kvikindum, humri, rækju, kröbbum, skelfisk, smokkfisk og ég veit ekki hvað og hvað. Hér fær maður beinfrosið drasl úr kæli. Og hvað er þessi ömurlegi Ögmundur að röfla. Já já við drepumst örugglega öll úr salmónellu og viðbjóði ef hið frábæra íslenska fasistabúvörusistem verður ekki viðhaldið. Glæsilegt. Endilega að halda áfram að kaupa oststykki á 1500 kall og kjúkling á 3000. Takk Ömmi ömurlegi. Þú ert sko sannarlega vinur alþýðunnar.
---
Í gönguferð með fjölskyldunni í miðbæ Rvk komst ég að eftirfarandi:

* Tjörnin er drullubrún. Mávar fleiri en endur. Á áberandi stað var hrúga af myglandi brauði sem foreldrar börðust við að forða frá börnunum sínum. Ef ég væri í borgarstjórn myndi ég byrjaði á því að taka til í eigin bakgarði áður en ég gerði eitthvað annað. Ha, Gísli Marteinn? Átti ekki að gera eitthvað varðandi þessa blessuðu tjörn? Hvar er andapabbinn sem auglýstur var?

* Þótt það sé skilda (bæði lagaleg og sjálfssögð kurteisi) að stoppa fyrir gangandi vegfarendum við gangbraut þá gerir það enginn nema sérstök ljúfmenni. Biðum þarna við gangbrautinni hjá tjörninni á meðan 6 bílar keyrðu framhjá. Ég starði illilega á fólkið, gamalt, ungt, skiptir engu, enginn stoppaði. Loksins stoppaði blár leigubíll, Peugeot. Þarf greinilega atvinnumenn til.

* Garðurinn sem Björgólfur Thor á að eignast er nokkuð töff en honum er gríðarlega illa við haldið. Sígarettustubbar út um allt í kringum mjög fallegt garðhýsi sem er þarna á áberandi stað. Ég er viss um að Björgólfur mun taka til. Eða öllu heldur, borga einhverjum fyrir að gera það. Þó væri vissulega gaman að sjá hann með gúmmíhanska í beðunum. Minnismerkið um Thor Jenssen er þó með því ljótara sem ég hef séð. Virkilega ljót næntíshönnun. Ég trúi ekki öðru en Björgólfur Thor láti gera skárri minnisvarða.

* Ameríska sendiráðið er með rimla fyrir öllum gluggum. Ég hef aldrei séð annað eins. Vá hvað þeir eru hræddir við Erp.
---
Þegar innkaupastjóri Haga, eða hver sem það var nákvæmlega, sagði viku fyrir páska: Við verðum að hækka allt um 30% og DV sló upp á forsíðu: Skelfilegar hækkanir eftir páska!!!, þá ákváðu allir verslunar- og matsölustaðareigendur bara, Já hei, ókei, þá er það ákveðið: Við skulum hækka allt! Og svo hækkuðu allir draslið sitt í búðunum og matsölunum – af því bara. Af því hinir voru að gera það. Taugaveikluð verðhækkanabylgja flæddi um þjóðfélagið – og það er ekki eins og hér hafi verið sanngjarnt verð í gangi áður, enda okursíðan engin tilviljun. Okursíðan er löðrandi í dæmum af þessari nýjustu hækkunarhrinu og maður sér þetta sjálfur út um allt. Þarf að hækka verð á hárgreiðslu og gömlum lager af skóm af því Evran hækkaði og stýrivextirnir? Já, greinilega!
Því var sálarsefandi að éta á Jómfrúnni í gær (4 stjórnur!) og sjá að matseðillinn þeirra er með sömu verðunum og þegar ég át þar síðast fyrir hálfu ári eða eitthvað. Gó Jómfrúin! Ég held maður verði að versla eingöngu við Jómfrúnna, Wilsons pítsu og Ikea hér eftir. Djók. Eiga lesendur dæmi af fleiri vænum góðmennum sem gripu ekki tækifærið eins og hrægammar yfir höltu dádýri og hækkuðu ekki þegar "kreppan" reið yfir?
---
Endalaus okurdæmi á Okursíðunni. Færði þetta tuð mitt hér að neðan um yfirdráttarvextina þangað (okur #464) af því ég fékk viðbrögð sem ég birti neðan við. Samkvæmt ábendinu er s24.is enn skárri en Nb, en alveg spurning hvað maður nennir að vera á flótta með yfirdráttinn sinn á milli margra banka því þessu fylgir sá böggull skammrifi að maður samþykkir að ræða við einhvern náunga upp á tryggingarnar sínar og bla bla bla.
---

Mark E Smith er mættur með 27. stúdíóplötu The Fall, Imperial Wax Solvent, Heimsveldisbónleysir. "Rónaröddin" af síðustu plötu er minna í gangi sem betur fer og mér finnst þetta mun betri plata en Reformation Post TLC sem kom í fyrra. Eiginlega bara toppplata með fullt af topplögum. Erfitt að velja eitt til sýnishorns, en segjum bara þetta rokkabillíþöndersjitt:
The Fall - Wolf kidult man
---
Var að hugsa um að setja hér inn gerðarlegt þjóðlagapopp með The Dodos frá San Fransisco en sé að þessi ágæti íslenski mp3-bloggari er búinn að því.
---
Loksins sé ég að streymið af Aldrei fór ég suður er komið inn. Hér er dýrðin. Bitinn byrjar á uppákomu Abbababb!-hópsins en Óttarr og karlakórinn byrjar á teljaranum sirka kl. 339. 

19.04.08
Maður er alltaf að reyna að spara. Er með yfirdrátt eftir gamalt neyslutripp eins og annar hver maður (ekki það ég geti sagt til um í hvað aurinn fór en það er önnur saga) og hafði heyrt að Netbankinn væri með skástu vextina. Sendi þeim bréf og fékk tilboð í yfirdrátt:

13,95% fyrstu 6 mánuðina. Vextir eftir þann tíma: 18.50%.

Fannst þetta mun skárra en díllinn í Landsbankanum og sótti um. Þegar ég var kominn með reikninginn var tilboðið orðið:

Tilboðsvextirnir eru 16,45% í 6 mánuði og eftir það 20,45%. 

Ég skrifaði alveg brjálaður og talaði um vörusvik, enda náttúrlega 2% munur á tilboðinu og raunveruleikanum. Svar kom frá framkvæmastjóranum:

Því miður hafa stýrivextir breyst tvisvar frá því að við gerum þér upphaflegt tilboð þann 25. mars. Vextir yfirdráttarlána eru ekki fastir og taka breytingum miðað við breytingar á markaði til hækkunar og lækkunar og það á líka við um tilboðsvexti. Þrátt fyrir þessa hækkun á vöxtum okkar eru vextir Netbankans samt betri en vextir á Gulldebet-reikningum annarra banka og sparisjóða eins og sést á eftirfarandi töflu:

Netbankinn - Gulldebet  20,45% 
Kaupþing - Gullkjarareikningur  23,70%
Landsbankinn - Vörðufélagar  24,65%
Glitnir  -  Gullvild 22,45% 
Sparisjóðurinn - Gulldebet 24,15%
SPRON - Gulldebet 22,75%
Byr - Gulldebet 23,70%

Ég neyðist því til að kokgleypa þetta tilboð nb þótt maður sé nú kannski ekkert að spara stóran pening. Segjum að ég sé með milljón í yfirdrátt og yfirdrátturinn sé í botni í heilt ár. Þá hirðir Netbankinn af mér 184.500 kall á meðan Landsbankinn myndi hirða af mér 246.500 kall. Jú jú það er alveg 62.000 kall, næstum því ein leðurlíkishulsa á Nissan Patrol. Hvað... 
---
En ég hreinlega gerði mér ekki grein fyrir því að þessir stýrivextir hans Davíðs kæmu svona beint inn í manns mál. Hafði ekki tengt þessar endalausu fréttir um stýrivextina við bankareikninginn minn. Takk, Davíð. Þú ert alveg að redda þessu. En það er náttúrlega algjört forgangsverkefni að losa sig við þennan helvítis yfirdrátt (já og Davíð líka auðvitað). 
---
Hvorki meira né minna en tvær myndlistasýningar sem maður þarf að skoða um helgina. Að sjálfssögðu List án landamæra þar sem hver snillingurinn af fætum öðrum sýnir verk sín. Ég mæti með veskið. Svo er það lokasýning Listaháskólans. Ég hef reynt að fara á þær sýningar á hverju ári. Oft eitthvað gott innan um. Sá t.d. innslagið í Kastljósi í gær og er ekki frá því að ég væri alveg til í að eiga svona mosahring eins og Jimi Tenor lúkkalækið var með. Gaman að eiga hring sem þarf að vökva. Mosi er eflaust vannýttasta auðlind landsins. Mosi og skóf.
---
Eins og glöggir gestir taka eftir er komið nýtt veggfóður, Kólastjarnan, úr Sól-, RC- og Spur-kóla. Mestu nostalgíuna tengi ég Spur enda var það hefð hjá mér og mömmu að fá okkur eina Spur þegar ég fór með henni að skúra. Pabbi vann hjá Sigurði Elíassyni – eða Selkó, eins og verkstæðið var kallað – og mamma skúraði skrifsstofuna og mötuneytið. Ég fór svo oft með að umhverfið er mér enn í fersku minni. Ég tæmdi úr ruslafötum og gætti þess vel að rífa frímerki af umslögunum enda víðtæk frímerkjasöfnun í gangi á heimilinu. Karlarnir voru oft með hardcore dönsk klámblöð í skúffunum á skrifstofunni sem þú getur rétt ímyndað þér að hafi verið spennandi fyrir barnið mig. Einnig man ég eftir hrekkjaklámspilastokk sem maður fékk straum úr ef maður reyndi að skoða. Ég féll nú bara einu sinni fyrir því. Á kaffistofunni var fornfálegur kókkælir með Spur og einhverju fleiru. Við mamma fengum okkur alltaf eina Spur saman á meðan á skúringu stóð. Flaskan leit svona út:

Þökk sé geðveikri hönnun var flaskan tvískipt. Mamma drakk efri helminginn og svo fékk ég rest. Kannski var Spurflaskan hönnuð til að skipta á milli sín? Það gæti alveg verið enda held ég kanadískt stöff, allavega frá Canada Dry, og kanadamenn náttúrlega svo sósíal.
---
Það gekk voðalega margt út á Selkó á mínu æskuheimili. Pabbi vann þarna, mamma skúraði, Ási bróðir vann þar lengi, Jón mágur vann þar um hríð, ég slæptist þarna með mömmu. Farið var í fjölskylduferðir með fyrirtækinu. Man eftir einni í Veiðivötn. Það veiddist svo mikið að það lá við að fiskurinn hoppaði skjálfviljugur upp á bakkana. Árið 1975 virðist Selkó hafa farið í netta auglýingaherferð á síðum Moggans. Ég fann 3 mismunandi auglýsingar á tímarit.is. Þessi er mest töff:

Því miður er enginn ættingi minn á þessari mynd, og ég skil það nú ekki alveg. En karlana hitti maður oft og það var talað um þá heima. Þeir gengu undir fönkí nöfnum eins og "Jón Píp" og "Maggi Konn".
---
Hvað ég myndi ekki gefa fyrir eina ískalda Spur núna.
---
RC-cola kom inn á markaðinn með offorsi og heilsíðuauglýsingum:

Auðvitað lét landinn "vanann ráða valinu" og RC fékkst bara í örfá ár. Eins og sést á þessari aulgýsingu frá 1988 þótti 1. lítra flaska mikil tíðindi. Vá einn lítri! Það dugar nú í mánuð!
---
Ári áður, 1987, hafði iðjuhöldurinn og bjóráhugamaðurinn Davíð Scheving Thorsteinsson stofnað Sól og sett á markað Sól kóla og eitthvað sem hét Límó. Ég man aðallega eftir dósunum sem voru úr hálfgerðu plexíplasti með plastlagi utan um sem maður gat rifið utan af. Bragðið held ég hafi verið hálf misheppnað enda fór þetta allt á hausinn með hraði. Eitthvað seldist þó, allavega milljón dósir samkvæmt þessari auglýsingu:

Hefði samt ekki passað betur að hafa milljón kall í verðlaun fyrst þetta var milljónasta dósin? Tja, líklega var milljón árið 1987 alveg geðveikislega há upphæð og alveg út í hött. Davíð hefði farið á hausinn strax ef hann hefði gefið heila millu.
---
Ekkert lát er geðveikinni á okursíðunni, enda held ég bara að allt hafi hækkað eins og moðerfokker á síðasta mánuði. Og ekki eins og það hafi nú verið eitthvað ódýrt fyrir. Djísús kræst. Sextíu og tvö okurdæmi á 5 dögum. Kannski af því að þetta var tvisvar í fréttunum á Stöð 2, dag eftir dag. Ég hélt að fréttastjórinn hefði talað um einu sinni í viku, ekki daglega.

Gamla bloggið, fúið og saggafullt